Bir önceki buluşmada sokak isimleri üzerine sohbet etmiştik. Eskiden, henüz sokak isimleri yokken insanlar evlerini, mahalleleri, baba adları, lakapları ya da yakınlarındaki cami, kilise, sinagog, çeşme gibi yapılar üzerinden tarif edermiş.

Poetika Journal’ın yeni sayısı için Poetika Yazı Kulübü’nden en az üç kişilik bir Hemrah Forumu oluşturun. Çevrim içi ya da yüz yüze buluşun. Çocukluğunuzun yapılarını, mahallelerini ve lakaplarını konuşun.

Sonra çocukluğun kendisini düşünün.

Çocukluğunun bir lakabı olsaydı ne olurdu?

Çocukluğun bir mahalle olsaydı neye benzerdi?

Çocukluğun nasıl bir yapı olurdu?

Yazılarınızı bekliyorum.

Aidiyetsizlik

Aidiyetsizliğe ait olmak

Kara bir top

Özgürlük

Ölüm korkusunun olmadığı yer

Read more

Erol Ölçer’in Sokak Şehir Hafıza, Kuyulu’dan Biçki Yurdu’na Osman Nuri Engin ile İstanbul Sokak Adları kitabından alıntı.

…

Osman Nuri Ergin, 1927 nüfus tahriri hazırlıkları hakkında iki rapor hazırlamıştır. Her iki raporda "Nümerotaja memur Heyet-i Tahririye Müdürü Osman Nuri" imzası vardır. İlk rapor, 23 Haziran 1927 tarihli "Sokak Levhalarıyla Bina Numaraları hakkında Rapor"12, ikinci rapor 1 Ağustos 1927 tarihli "Nümerotaj hakkında Rapor"dur. Raporlar ele aldığımız konudaki çalışmalar hakkında önemli bilgiler ihtiva etmektedir. Burada bazı örnekler ve açıklamalar ekle-yerek, raporları ana hatlarıyla özetleyerek vermek istiyorum; ayrıntılar için kitabın ekler kısmına aldığımız orijinal metinlere müracaat edilmelidir.

Sokak levhalarıyla bina numaraları hakkında rapor

Yukarıda belirtilen hukuki düzenlemeler gereğince hazırlıkları zamanında bitirmek için derhal çalışmalara başlanmıştır. Önceden sokakların isimleri tespit edilmiş, sonra isimsiz sokaklar tespit edilerek isim verilmiş, mükerrer isimlerden biri sabit bırakılarak diğerleri uygun bir biçimde değiştirilmiştir. Örneğin birden fazla olan Hamam Sokak, sadece bir tanesi aynen bırakılarak, diğerleri Yatağan Hamamı, İcadiye Hamamı, Kınalı Hamamı, İstinye Hamamı Sokağı olarak değiştirilmiştir. Ayrıca talimatname gereği müstehcen, gayri milli ve hoş olmayan sokak isimleri değiştirilmiştir. Örneğin eski adı Meyhane Sokak olan sokağa Bade Sokak; Karabet Kalfa Sokağına, Kurt Çelebi Sokak; Tensof Sokağına Maruf Sokak; Aşıklar Sokağına, Beşir Fuat Sokak; Aya Mina Sokağına, Bestekar Hakkı Sokak; Kilise Sokağına, Kamış Sokak ismi verilmiştir. Diğer bir güzel örnek Osman Nuri Ergin’in biyografisi bakımından da önemlidir. İstanbul’da birçok Değirmen Sokak vardır. Karagümrük Nahiyesinde Beyciğez Mahallesi’nde kendi evinin bulunduğu Değirmen Sokağın adını Kimyager Sokağı olarak değiştirmiştir. Sokağın yeni adı, Osman Nuri’nin Kimyacı oğlundan gelmektedir. (Cemal Ergin, 2 Şubat 1970’de vefat etmiştir).

İsimsiz veya yeni açılan sokaklara da isim vermiştir. Örneğin Molla Aşkı Mahallesi’nde yeni açılan bir sokağa Kaşar Sokağı ve Şehremini’nde yeni açılan bir sokağa Hüseyin Kazım Sokağı ismini vermiştir. (Bu sokağın adının Hüseyin Kazım Kadri’den geldiği söylenir). Daha önce açılmış sokakların bir kısmına isim bulunamamış ve hepsine Yeni Sokak denilmişti. Bu gibi sokaklara da yeni isimler verilmiştir. Örneğin Fatih Sinan Ağa Mahallesi’ndeki bir sokağa Parmaklık Sokağı adı verilmiştir. Üsküdar Paşa Limanı’ndaki Yeni Sokağa, Nacak Sokağı adı verilmiştir.

Sokak isimleri kayda alınırken, sokak isimlerini levhalara yazdırıp her sokağa iki adet olmak üzere hazırlamak ve kapı numaralarının levhalarının hazırlanmasıyla da uğraşılmıştır. Tüm bu çalışmalar 160 kişilik bir memur ve katip istihdam edilerek yapılmış-tır. Bunların yanında haritacılar ilmi usullerle çalıştırılmış, kanunun müsaade ettiği zaman içerisinde çalışmaların tamamlanması hedeflenmiştir. Osman Nuri Ergin, İstanbul için nüfus tahririnin ertelenmesinin hoş olmayacağını belirtmektedir. Bunun için dar vakitte tüm çalışmaların ve hazırlıkların tamamlanmasını hedeflemiştir. Vazifenin zamanında bitirilmesi için İstatistik ve Nüfus Müdürleri tarafından ikaz almıştır. Onun için kayıtları hazır olan isim ve numaraların levhalarının en kestirme yollardan sipariş edilerek imalatının başlatılması ve yerlerine takılmasını sağlamak gerekmektedir.

Osman Nuri Ergin, levhaların emayeden yapılmasını istemektedir. Ancak emaye lev-
rafından haları, memleket içerisinde yapabilecek bir fabrika ve imalathane bulunmadığından Avrupa’da yaptırılması gerekmektedir. Vaktin darlığı yüzünden bu da mümkün değildir. Kendisinin Ankara’da İstatistik Müdürlüğü ve Nüfus Müdürlüğü ile yaptığı görüşmelerde ek bir süre verilemeyeceği, sadece İstanbul için tahririn tehir edilemeyeceği belirtilmiş; hatta levhaların yetişmemesi ihtimali karşısında yağlı boya ile kapılara numaraların, sokaklara isimlerin yazılması söylenmiştir.

İstanbul’a güzel şeyler yakışacağını düşünen Osman Nuri Ergin, levhaların emaye yapılmasını düşünürken sokak adlarının ve numaraların yağlı boya ile yazılması ihtimali kendisini son derece üzmüştür. Nişan isimli bir imalathane, emayenin Avrupa’dan getirtilip burada yazılarının yazılmasını teklif etmiş, sadece emayenin Avrupa’dan gelmesinin 3 ay süreceğini bildirmiştir. Emaye levhaların yapılmasına talip olan bir Bulgar ise gümrük vergisinden kurtulmak için fabrikasının Türkiye’ye nakledilmesini istemişse de bu teklif de vakit yetersizliğinden dolayı olumlu karşılanmamıştır. Alman firmaların temsilcisi olan Eczacı Ali Haydar Bey, bina numarası levhalarının tanesinin 50 kuruşa yapılacağını ve 100.000 adetinin altı ayda teslim edilebileceğini bildirmiştir. Emaye levhalar için başkaca müracaatlar olmuşsa da fiyat ve teslim süresi bildirmemişlerdir.

İstanbul’da daha önce emaye levha yapılması ve sokaklara takılması 1341 (1925) senesinde düşünülmüş ve Büyükada pilot bölge olarak belirlenmiş; sokak isimlerinin kesin kayıtları şubeye bildirilerek emaye levhalar bir şirkete 276 kuruşa yaptırılmak üzere sipariş edilmişse de bu şirket hiçbir şey yapmamıştır. Sonradan Nişan firmasına sipariş edilmiş, bu firma 30X20 ebadında zemini beyaz, yazıları siyah olarak yapılacak levhaların bedelini 270 kuruştan bildirmiş ve anlaşılmıştır. Bu firma 30-40 levha yapmış ve iflas ettiği için siparişler yarıda kalmış, yaptığı levhalar da alınmamış, firmanın teminatı Şehremaneti’ne irat kaydedilmiştir. Bundan sonra sokak levhası yapılmamış, 1927 Nüfus Tahriri ile imali gündeme gelmiştir.

İstanbul nüfus sayımına 9 daire olarak girmiştir. Bu daireler: 1. Beyazıt Dairesi, 2. Fatih Dairesi, 3. Beyoğlu Dairesi, 4. Yeniköy Dairesi, 5. Hisar Dairesi, 6. Üsküdar Dairesi, 7. Kadıköy Dairesi, 8. Adalar Dairesi, 9. Bakırköy Dairesi. Bu dairelerde tahminen 10.000 sokak ve 142.000 bina bulunmaktadır. Sokakların girişine ve bitimine levha asılacağı için 20.000 sokak levhasına ihtiyaç vardır. Levha yaptırılması araştırmalarında Teneke Saç İmalat Fabrikası, birisi tenekeden diğeri onluk saçtan ve diğeri galvanizli saçtan üç numune bina numarası ve sokak levhası yap-mıştır. Onluk saçtan yaptığı üzeri ripolin boyalı (suya dayanıklı ve mukavemetli boya çeşitidir) ve yazıları beyaz boyalı 30x20 ebadındaki sokak levhasının fiyatını 35 kuruş olarak bildirmiştir. 20.000 levhanın yekün fiyatı 700.000 kuruş olacaktır.

Bina numaralarının eskiden yapılmış olanlarından, binaların üzerinde, ambarlarda ve dairede bulunanlarından istifade edilerek kullanılması ve yeni imal edilecek numaraların adetinin azaltılması düşünülmüşse de kanunun zeminin kırmızı boyalı olacağı konusundaki kesin hükmü buna engel olmuştur. Eskilerin elle tek tek boyanmasının epey zaman alacağı göz önüne alınarak bundan vazgeçilmiştir. (1927 tarihinden önce yapılan bina numara ve sokak levhalarının zemini beyaz, yazısı kırmızıdır).

Tüm bu çaresizlikler ve vaktin dar olması yüzünden İstanbul için çok güzel bir görünüş
sağlayacak olan emaye levhalardan vazgeçilmiştir. Hem vakit dardır, hem de emaye, saç vey. galvanizden imal edilecek olan levhalara göre 10 misli pahalıdır. Levhaların emayeden yapılması ancak beş sene sonra tekrar yapılacak olan nüfus tahriri için düşünülebilecektir. Geriye kalan şu seçenekler kalmıştır:

Bina numara levhalarını,

1. Kalın tenekeden mesela 140 librelik,

2. Onluk siyah saçtan kabartmalı,

3. Onluk galvanizli saçtan kabartmalı yapmak.

Sokak levhalarını ise galvanizli saçtan veya kara saçtan yapmak.

Teneke levhalar makine ile boyanıp fırında kurutulduktan sonra üzerlerine makine ile
numara basılacaktır. Bunu yapmak için müracaat eden firma tanesine 7 kuruş istemektedir. Diğer seçenek olan onluk saç üzerine kabartmalı saçtan yapılması ise bazı mahzurlar içermektedir: Boyanın elle yapılması, fırında kurutma imkanının olmaması, yapacak olan firmaların teneke levhaları günde 5.000 adet verdikleri halde onluk saçtan mamul levhaları günde 2.500 adet verebilmeleri; bu adetin vaktin darlığından ötürü yetersiz bulunması.

Levhaların galvanizli saçtan imal edilmesi seçeneklerin en makulü olarak görülmüştür. Teneke veya onluk saç levhaların önünün ve arkasının boyanması gerekmekte; galvanizin sadece önünün boyanması imalde zaman tasarrufu sağlamaktadır. Sokak levhalarının da galvanizli saçtan yapılması seçeneği ağır basmıştır. Galvanizin zemin boyası ve yazı boyası fırında kurutulabilmekte olup imali çabuklaştırmaktadır. Sirkeci’deki bir müessese günde 100 sokak levhası verebileceğini söylemiştir. 20.000 levha altı yedi ayda bitirileceğinden işi çabuklaştırmak için hiç olmazsa sokak levhalarının sadece sokak girişlerine takılması ve Nüfus Tahririnden sonra da kalanının takılması düşünülmüştür.

Sokak levhalarının yazısı rika ile yazılacaktır. Sokak levhalarının fazlalığı ve başka teknik sebeplerin yanı sıra “rika”nın seçilmesinde Osman Nuri Ergin’in şahsî tercihinin payı olabileceği kanaatindeyim. Tüm bu çalışmalar neticesinde bina numara levhalarıyla sokak levhalarının galvanizli saçtan yapılmasına, levhaların İstanbul’da yapılmasına ve ilan neticesinde pazarlık usulü ile siparişinin verilmesine karar verilmiştir. Osman Nuri Ergin, Nümerotaj Müdürü olarak çalışmalarının birinci safhasını bu şekilde rapor etmiştir.

Sokak Şehir Hafıza, Kuyulu’dan Biçki Yurdu’na Osman Nuri Engin ile İstanbul Sokak Adları, Erol Ölçer, Zeytinburnu Belediyesi Kültür Yayınları

Numerotaj memuru Osman Nuri (Engin) Taksim alanının köşesindeki su makseminin duvarına, Cadde-i Kebir tabelasının yerine “İstiklal Caddesi” yazılı yeni tabelayı mıhlıyor. 1927.

(Cumhuriyet Gazetesi, 1927)

Yaşadığınız sokağı, caddeyi çalışın, araştırın.

• Şu anki adı ne zaman verilmiş, önceki adı nedir, daha önceki adı nedir, ne kadar geriye gidebiliyorsunuz?

• Geçmişte kimler yaşamış, şimdi kimler yaşıyor?

• Başında ne var, sonunda ne var? Ya ortasında?

• Ağaçları, çiçekleri hangileri? Kokuları?

• Kuşları? Börtüsü, böceği?

• Yaz sesleri? Sabahının, akşam üzerinin, gecesinin?

Neyi saklıyor?

Neyi açık ediyor?

Ne izi bırakıyor?

Aşağıdaki çizim, sonbaharda çıkacak Çocuk, Yaşlı Ağaç ve Hikâyeler için Ayşe Deniz Şahin taslak çizimlerinden.

Son Poetika Yazı Kulübü buluşmasındaki Gaston Bachelard metni burada:

Kreatif Yazar

Poetika Journal #9

Hatırlıyorum! Evimden birkaç metre uzakta bir plaja sevinç çığlıkları atarak gidişimi, sadece Beyoğlu’na değil, Moda’ya çıkmak için de şık olmak gerektiğini, sokaklarında çocukların güvenle oynadığını, mahalle kavramının dibine vurulduğunu, kuaförün, yorgancının ve çoktan unutulup gitmiş esnafın tatlı sohbetini, çocuk parkını, çay bahçesini, Reks sinema…

Read more

23 days ago · 5 likes · Serda

- Mekân, Ev

Read more

Annenizin İzi / Çocukluğun İzi size neler yazdırıyorsa, bırakın aksın.

Son yazı kulübü buluşmasında konuştuğumuz gibi, Beckett usulü, önce yazın, sonra düşünün.

Berna’nın bu yazısı belki ilham verebilir.

Berna

Poetika Journal: Annenin Çocukluğu

Annemin çocukluğunun geçtiği ev, anneannemin yattığı mezarlığın tam karşısında…

Read more

4 months ago · 14 likes · 3 comments · Berna The Rebel

Kreatif Yazar

Peotika Journal #8

Bir varmış…

Read more

2 months ago · 5 likes · 3 comments · Serda

Berna

Poetika Journal: İz

14-15 yaşlarında olmalıyım…

Read more

2 months ago · 7 likes · 8 comments · Berna The Rebel

İzlediğiniz oyun, film, gezdiğiniz sergi, gittiğiniz bir konserle alakalı izlenimlerinizi burada arşivleyeceğiz.

Her zamanki gibi yorumlara Substack yazısı olarak bırakırsanız, ben ana metine ekleyeceğim.

Sevgiyle,

Sepin

Kreatif Yazar

Poetika Turşu #1

“Ben bir renk ressamıyım. Güneş de renkleri öldürdüğü için tabiatı havanın karardığı, bulutların biriktiği veya yağmurdan sonra toprağın, ağaçların ve binaların yıkandığı, renklerin meydana çıktığı saatlerde sevmekliğim bu yüzden olabilir. Koyu tonları da daha çok bu tonlar arasında uygun yerlere konulan ışıkların veya alttan gelen aydınlanmanın olgun c…

Read more

2 months ago · 2 likes · 4 comments · Serda

Kreatif Yazar

Poetika Turşu #2

Şaşırtıcı bir şekilde bu serinin ikinci yazısını yazıyorum. Meğer gezmek için de böyle bir itelemeye ihtiyacım varmış. Normalde gezmeyi sevmem. Benim için her şey büyük bir kaygı meselesi çünkü. Kolay gidilmeli, kolay gelinmeli, kalabalık saatler olmamalı, mümkünse bir hafta önceden bilmeliyim filan. Yani bu en sevdiğim arkadaşımla buluşacak olsam bile …

Read more

2 months ago · 2 likes · 2 comments · Serda

Berna

Büyüyünce Oynadığım Oyunlar: Find Spyo

Oldum olası graffiti çok severim. Gördüğümde de fotoğrafını çekerim. Tabi önceden telefonlarımız fotoğraf çekmiyorken, sadece bakar ve gülümserdim. Ama sonra işte, elimizde fotoğraf makinesi ile dolaşır hale gelince, artık sadece görünce gördüğümüze inanmıyoruz. İlla telefonda da bir kopyası dursun istiyoruz. Ben öyleyim en azından ama bu yazını konusu …

Read more

2 months ago · 12 likes · 9 comments · Berna The Rebel

Berna

Elinor

Dükkanın önünde durdum. Dışarıya askılarla rengarenk elbiseler asılmıştı. Camda “Elinor Infred” yazıyordu, üstte ise kırmızı büyük harflerle “Elbiseler…

Read more

a month ago · 14 likes · 13 comments · Berna The Rebel

Önce düşün, sonra yaz.

Beckett. Önce dans eti, sonra düşün.

Sabah sayfaları.

Sabah sayfaları ve Metafor.

Köy ve Orman / Yaban / Bilinç Dışı.

Read more

Alternatif 1

Yazmadığınız bir Poetika Journal sayısı varsa onu tamamlayın.

Alternatif 2

- Bugüne kadar farklı Poetika Journal sayılarına yazdığınız bütün yazılara geri dönün. Onları okuyun, sesli olabilir.

- Üzerine bir gece yatın. Ya da birkaç gece, ne kadar gerekirse. Yazılardaki zıtlıkları, ikilikleri, tezatları, benzerlikleri, bağları bulun. İşaretleyin.

- Bunların üzerine de yatın. İçinizde demlensinler.

- Sonrasında içinizde belirivereni bulmaya çalışın. Bir metafor, bir imge, bir sözcük.

- Ne geliyorsa, geldiyse onu yanınızda taşıyın.

Kreatif Yazar

Poetika Journal #7

Geçmiş yazılara bakmak, yeni bir konuda yazmamak iyi geldi. Önce hepsini PDF yapıp tabletten okudum. Sonra dikkatimi çeken sözcükleri işaretledim. Bazıları tekrar edenlerdi, ama çokça fiile ellerim gitti. Eylem adamıyım vesselam! Durdum mu kendimi dinlemekten korkuyorum. Kendimi dinlemek iyi değil. Beynimin işlerine şaşırıyorum. Bazen kendini dinlemek i…

Read more

3 months ago · 2 likes · 1 comment · Serda

Yazıdaki Diyalektik:

Prometheus ve Epimetheus

Önce yap, sonra düşün

Read more

Herkese merhaba,

Poetika Yazı Kulübü yazarlarından Serda Sez, Ebru Köken Ünlü, Berna Sagun ve İlknur Kır’ın yazı ritüellerini Serda Sez derledi. Aşağıda paylaşıyorum.

İlham olmasını dilerim.

Sevgiyle,

Sepin

Serda Sez

Sepin yönergeyi verdiğinde ilk önce konu üzerinde düşünüyorum. Aklıma bir şeyler gelmeye, yazı içeriği, cümleler gelmeye belirmeye başlayınca hemen onları unutmamak için telefonuma not alıyorum çünkü mutlaka iş yaparken geliyor onlar aklıma. Bir şekilde kabataslak birkaç tane not olduysa elimde artık bilgisayara geçiyorum. Deftere yazmıyorum dolayısıyla bilgisayarda yazıyorum. Mutlaka masamda yazmak istiyorum ve elbette odamda. Yanımda kahvem olacak ya da bitki çayı olacak. Bir bardak suyum mutlaka olacak. Masam ve odam beni yazma konusunda tetikleyen yegâne mekan. Çünkü ben kırtasiyeyi aşırı seviyorum. Şu an kaç yaşındayım ama masamı görseniz beş yaş masası gibi… Rengarenk kalemler, dört beş tane kalemlik. Onlara asılı minik oyuncaklar. Başka bir sürü aksesuar var masamda rengarenk. O da benzer şekilde kitaplar ve defterlerle dolu. Masamda sol tarafımda kırmızı ışık veren bir masa lambam var. Özellikle yağmurlu günlerde o loş ışıkta yazmayı çok seviyorum. Bir harici klavyem var. Daha çok oyun oynayanların kullandıkları tür bir klavyeymiş ama ben daktilo sesi çıkartıyor diye almıştım. Onda yazmak çok keyifli oluyor ve yazdıkça yazasım geliyor klavyenin başında. Yazdıktan sonra yazımı birkaç kere okuyup hemen arkasından da yayımlıyorum. Arka fonda çoğunlukla müzik oluyor. Radyo dinlemeyi tercih ediyorum. Ama sadece müzik olan bir kanal oluyor bu, sunucu vs olmuyor. Ama salonda, ben orada olmasam da, mutlaka televizyon da açık oluyor. Evin sessiz olmasını sevmiyorum. Poetika’da beni yazıya hazırlayan ve özendiren başka bir şey de toplantılarda aldığım notları yazdığım müsvedde defterim. Kâğıt alışveriş çantalarından yapmıştım. Toplantıda ona not almayı ve arkadaşlarımı dinlerken ona şekiller çizmeyi çok seviyorum. Poetika’ya eklenmiş diğer videoları, yazıları, bu süreçte önüme çıkan başka yazıları, şiirleri, filmleri, müzikleri, dizileri konularımızla bağlantılı olan birçok şeyi yazdığım bir de temiz bir ajandam daha var. Hatta kimi rüyalarımı da eklediğim oluyor o deftere. Bu iki defterin varlığı da beni yine yazı konusunda besleyen araçlar.

Ebru Köken Ünlü

Ben aslında hala çok severim kâğıt kalemi o yüzden bir defter vardır mutlaka yanımda bir küçük not defteri vs. Ama bu cep telefonlarının notlar kısmını keşfedip kullanmaya başladıktan sonra ben de onu tercih eder oldum. Konu başlığı belli olduktan sonra, o zaten böyle kafamda arka planda hep çalışmaya başlıyor ve bir metaforu, o konuyla ilgili ya da yazıda kullanmak istediğim bir cümleyi, ne zaman geleceği belli olmadığı için, geldiğinde hemen telefonumun yanı başında olması ve hemen not alabilmem çok iyi oluyor. Ben çoğunlukla balkonda yazmayı seviyorum. Gündüz ise Türk kahvemi alıyorum. Bir bardak su olması gerekiyor. Benim olmazsa olmazım müzik. O gün hiç böyle bir şey iyi gelmiyorsa ya da dikkatimi dağıtıyorsa bir uygulama indirdim. Özellikle dikkat dağınıklığı olan insanlar için çok işe yarıyor. Bu uygulamada arkada odaklanmayı sağlayan birtakım sesler ya da ritim oluyor ama illa benim bulunduğum ortamda arkada bir müzik olması gerekiyor. Akşam yemek sonrası yazacaksam vakit olarak rahatsam yine çayımı kahvemi alabiliyorum ya da bir kadeh şarabımı alabiliyorum yanıma. Bilgisayarın başına oturduğumda eğer elimde konuyla ilgili dört beşcümle ya da bir iki metafor varsa telefonun notlarında, nerde kullanacağımı biliyorum ve onlar serpilmeye başlıyor bu sefer yazının içine. O oluş aşamasını çok seviyorum. O çok keyifli. İşin en eğlenceli kısmı o bütün oluşma kısmı. Her cümle kendi yerini buluyor. Sonra genelde birkaç kez okuyorum yazdığımı. Bir iki kez yüksek sesle okuyorum. Yüksek sesle okumayı çok tavsiye ediyorum çünkü o zaman görmediğim hata ya da cümle düşüklüğünü görebiliyorsun. Ben çok faydasını görüyorum bunun. Sonra bir süre de bekliyor. Paylaş paylaşma oldu olmadı belki bir şeyler değiştiririm derken öyle de bir süreç geçiyor. Sonrasında da böyle bir cesaret geldiği anda da paylaşıyorum.

Berna Sagun

İki tane çok disiplinli yazan kişi konuştu ben hiç öyle şeyler yapmıyorum. Sepin paylaşıyor ve o yazı bende oluşmaya başlıyor. Düşünmeye başlıyorum. Birçok şey geliyor aklıma, bazen not alıyorum, “Şundan bahsederim bundan bahsederim” diye… Sonra o not aldığım şeylerin hiçbirinden yazıda bahsetmiyorum. Yazıyı kafamda taşıma kısmı çok önemli benim için. Tek disiplinli yaptığım şey o olabilir. Sürekli kafamda çeviriyorum hani neresinden alsam nasıl anlatsam vs. Oturduğum zaman bambaşka bir şey de çıkabiliyor, hiç düşünmediğim bir şey de çıkabiliyor. Yazma bence o anlamda da çok büyülü bir şey, farkında olmadığımız şeyleri açığa çıkarmak için çok güzel bir araç yazmak. Genelde telefonun notlarına ya da bilgisayarın notlarına yazıyorum. Bilgisayarın notlarına yazdığımda şöyle bir sıkıntı oluyor. Türkçe klavyem yok benim burada. Dolayısıyla sonrasında Türkçe karakterlerle ilgili çok büyük sıkıntı yaşadığım için telefonun notlarına yazıyı çıkarıp sonra bilgisayardan paylaşmayı tercih ediyorum. Çünkü bilgisayardan okumak daha rahat geliyor bana ya da eğer bilgisayardan yapacaksam Türkçe karakterleri yukarı koyup kopyala yapıştır şekilde yazmam gerekiyor ki o yazı sürecini bayağı baltalayan bir şey oluyor. O yüzden o şekilde yapmamaya çalışıyorum ama öyle yazdığım yazılar da oldu. Ben konfor arayan bir insan değilim. Telefonum ya da bilgisayarım neredeyse orada hani böyle etrafımda dünya yanıyor olsa da eğer o sırada yazmak istiyorsam yazıyorum. Hiçbir şey beni durdurmuyor o sırada. En son hatta bu annenin çocukluğu konusunda toplantıya girmeden yarım saat önce yazıya başladım. Ben bir aklımdakileri yazayım derken yazının tamamı çıktı. Ben yazı çıktıktan sonra asla beklemiyorum hemen paylaşıyorum. İçinde yazım hatası filan da varsa o öylelikle kabulüm deyip devam ediyorum. Bence burada belli bir kaygı gütmediğimiz için yazının bir editoryal süreci olması da bana doğru gelmiyor, o da yazıya dahildir deyip paylaşıyorum. Bence o hatalardan çok tatlı şeyler çıkıyor. Yazılarımda özellikle burada böyle yazdım kaldı diye söylediğim yerler de oluyor söylemediğim ama özellikle tuttuğum hatalar da oluyor. Ben böyle hiçbir şey içmeden, hiçbir ritüelim olmadan, bazen telefonda bazen bilgisayarda o sırada neresi iyi gelirse bana orada yazıyorum. Dediğim gibi önemli olan şey düşünmek. Benim için orada o konu üzerine istişareye yatmak dedikleri şey vardır ya o kısım benim için önemli. Eğer o kısım tamamlanmadıysa yazmaya asla geçemiyorum ama yazdıysam, bittiyse hemen paylaşıyorum.

İlknur Kır

Benim de benzer şekilde zihinsel bir sürecim oluyor ve genellikle gece uykuya dalmadan önce veya bu süreç biraz fazla uzun sürerse o geceyi uymadan geçirmeyi göze alıyorum. Çünkü o düşünceler birbiri ardına geliyor ve bazı şeyleri de belki kendimce biraz kendimi zorlayarak not alarak değil de zihnimde evirip çeviriyorum. Bende de benzer şekilde artık yazabilirim yazmak istiyorum dediğim zaman telefonumun not kısmına yazıyorum. Kâğıt kalem kullanmıyorum genellikle çünkü çok hızlı bir şekilde akıyor o düşünceler. Bir iki cümle yazayım biraz bekleyeyim, düşüneyim yazayım gibi olmuyor süreç. O akışa bırakıyorum biraz kendimi. Sonrasında da çok fazla revize etmek istemiyorum açıkçası. O bana biraz yük gibi de geliyor çünkü o anda böyle o akış nasılsa daha doğal ve olması gerektiği gibi çıkıyor diye düşünüyorum ben de. Ortamımın çok sessiz olması gerekiyor. Müzik, kahve, çay, su gibi şeyler benim çok dikkatimi dağıtıyor. Genellikle kendi odamı tercih ediyorum ama oğlumun odasını nedense belki daha orada duygu olarak güvende ve daha iyi mi hissediyorum bilemiyorum ama oğlunun odasını da tercih ediyorum yazı yazarken kendi odamla birlikte. Bazen o metaforlar üzerinde zihinsel olarak gece uykuyla uyanıklık arasında gidip geliyorum. Evet, burada güzel bir akış var işte onu kalksam not alsam diyorum ama o kadar üşeniyorum ki onu böyle aklımda, zihnimde tutmam gerekiyor. Bazen yaş gereği zaman zaman o beyin sisine de belki, ona da bir direnç göstererek ve ona da bir savaş açarak ben bunu hatırlayacağım sabah ya da yazacağım zaman bunu kullanacağım diye de kendi kendime telkinde bulunuyorum. Yazmak gerçekten benim için terapi gibi… Sepin diyor yani hani “yazmazsam ölecektim.” Gerçekten bana çok iyi geldiğini yıllar sonra fark ettiğim bir aktivite mi diyeyim artık nasıl isimlendirilir bilmiyorum. Burada evet bir edebi kaygı gütmeden yazılar yazılıyor ama şunu da söylemek istiyorum gerçekten o duygu aktarımı, yazan arkadaşlar için söylüyorum, o kadar insanın içine işleyen o kadar güzel ifadelerle geliyor ki ben çok feyz alıyorum çok da keyif alıyorum okurken. Hepsinin yüreğine sağlık.

Bedriye Polat Altınöz

Yazan değil deneyen bir yerdeyim. Birini ya da bir süreci takip etmek beni daha çok motive ediyor. Bu anlamda Poetika var. Orada yazılanları okumak bende demlenip arada yazıya dönüşüyor. Hedefim aylık bir yazı. Poetika için yazacaklarımı direkt bilgisayar başında yazıyorum. Bu sayede Substack’i de çözüyorum. Platformda kendime yazıp şimdilik yayınlamadıklarımı da tutuyorum. Kalemlerim ve defterlerim kolayca ulaşabileceğim ve evin en sevdiğim yerinde. Bir de arada hazır mandala çıktıları boyuyorum. O sırada yeni şeyler dinlemek iyi geliyor, demlenmek iyi geliyor.

Melahat

Poetika Yazı Kulübü Yazarları Nasıl Yazıyor?

Sabah Sayfaları Üzerine…

Read more

3 months ago · 2 likes · Melahat

Poetika Journal’ın “Annenin Çocukluğu” sayısı aşağıda:

Kreatif Yazar

Poetika Journal #6

Telgrafın Tellerine Kuşlar mı Konar - Candan Erçetin…

Read more

4 months ago · 9 likes · 2 comments · Serda

Berna

Poetika Journal: Annenin Çocukluğu

Annemin çocukluğunun geçtiği ev, anneannemin yattığı mezarlığın tam karşısında…

Read more

4 months ago · 8 likes · 3 comments · Berna The Rebel

Deko

Annemin çocukluğunun yasını tutuyorum.

İnsan annesinin çocukluğunun yasını tutar mı? Ben tutuyorum…

Read more

4 months ago · 8 likes · 1 comment · Deko

luvdesire

“Poetika Journal: Annemin Çocukluğu”

Anneannemin ilk yardımcısı büyük teyzemden sonra doğan, bir kız kardeş üzerine bir de erkek kardeş doğunca çocuk kalabalığından fırsat bu fırsat ortalıktan kaybolabilen, kah bahçede tavuk, kah mahallede kedi peşinde koşan bir sarı civciv annem…

Read more

4 months ago · 2 likes · luvdesire

Ebru's Substack

Poetika Journal: Annenin Çocukluğu

Direktifleri okudum elbet. Bir önceki konudan hakimim de zaten. Lakin bu kez uygulamadım hiç birini yalan yok, zira gerek olmadı. Sanki yazmaya çoktan hazırmışım gibi, hep beklediğim bir komutu almışım gibi; yazmayı çok kez düşünüp zihnimde, bir sebepten ertelediğim o mevzuyu, bu kez başlık olarak görmek yetti…

Read more

4 months ago · 3 likes · 2 comments · Ebru K. Ünlü

Bedriye’s Substack

anne-çocukluklara tesekkürler

annelerimizin çocuklugu dedik ve hepimizin bir yerindeki yumrulara yenileri eklendi…

Read more

3 months ago · 1 like · Bedriyevsbedis

Bedriye’s Substack

ACI YER MİYDİNİZ?

Erkekler neden en acıyı yeme yarısına giriyor…

Read more

3 months ago · 1 like · Bedriyevsbedis

Bedriye’s Substack

anne-çocukluklara tesekkürler

annelerimizin çocuklugu dedik ve hepimizin bir yerindeki yumrulara yenileri eklendi…

Read more

3 months ago · 7 likes · 3 comments · Bedriyevsbedis

Dartington College of Arts/Plymouth Üniversitesi’ndeki yüksek lisansımdan devşirme bir yazı pratiği ile Poetika Yazı Kulübü metaforlarını harmanladım, adımlar aşağıda:

Araçlar

Kendiniz

Bir defter

Bir kalem

Annenizin bulabildiğiniz en genç fotoğrafı

Gözlerinizi bağlamak için bir fular ya da şal

Evinizde bir köşe

Eylem #1 — Dokunma

Süre: yaklaşık 10 dakika

5 dakika boyunca:

Rahat edebileceğiniz bir yere oturun.

Gözlerinizi bağlayın.

Bir süre hiçbir şey yapmayın.

Bekleyin.

Sonra ellerinizi kullanın.

İçinde bulunduğunuz mekâna dokunun.

Duvara.

Yere.

Bir kumaşa.

Bir yüzeye.

İsterseniz olduğunuz yerde kalabilirsiniz.

İsterseniz, kendinizi güvende hissediyorsanız, biraz hareket edebilirsiniz.

Acele etmeyin.

Bir doku bulun.

Parmaklarınızın tekrar tekrar dönmek istediği bir doku.

Onu tanıyın.

Sonra göz bağınızı kaldırın.

Bir elinizi seçtiğiniz dokunun üzerinde bırakın.

Diğer elinizle deftere dönün.

5 dakika boyunca:

Dokuyu çizin

veya

Dokunun sizde uyandırdığı şeyi yazın.

Dokuyu görerek değil.

Dokuyu hatırlayarak.

Eylem #2 — Annenin Çocukluğu

Süre: yaklaşık 10 dakika

5 dakika boyunca:

Gözlerinizi kapatın.

Tam önünüzde annenizin çocukluğu var.

Ellerinizi dürbün gibi iki gözünüzün önüne getirin.

Gözleriniz hâlâ kapalı.

Bakın.

Annenizin çocukluğuna bakın.

Orada bir dünya var.

Bir sokak olabilir.

Bir oda.

Bir kapı aralığı.

Bir yaz öğleni.

Bir kış sabahı.

Belki bir ses.

Belki bir gölge.

Bu dünyadan tek bir imge seçin.

Deftere dönün.

5 dakika boyunca:

Yazın

veya

Çizin

veya

Bu imgeye bir jest ya da sesle karşılık verin.

İstediğiniz zaman bırakabilirsiniz.

Durun.

Geri çekilin.

Bir süre hiçbir şey yazmayın.

Poetika Journal Protokolü

Poetika’ya www.sepinsinanlioglu.com adresinden ulaşıyorsunuz diye belki farkında değilsiniz, burası Substack platformunda işliyor. Substack alternatif bir sosyal medya mecrası ve hesap açmak ücretsiz, alışageldiğimiz sosyal medya hesapları gibi düşünün.

Yazılarınızı Poetika Journal’da yayımlayabilmem için öncelikle Substack’te hesap açmanız gerekiyor: www.substack.com

Poetika Journal için yazınızı Substack hesabınızda, “Poetika Journal: Annenin Çocukluğu” başlığı altında paylaşın. Artık bir Poetika Journal yazarısınız.

Yazınızın link’ini bu gönderinin altına yorum olarak bırakın, bunu yaptığınızda yazınızın Poetika Journal’da yayımlanmasına rıza vermiş oluyorsunuz.

Haydi başlayın!

Read more

Poetika Journal’ın “Minutiae” sayısı aşağıda:

Ebru's Substack

Poetika Journal: Minutiae

Ablam, abim ve ben. Evimizin salonuna inen merdivenin basamaklarında yukarıdan aşağıya, bu sırayla durup poz vermişiz. Ben en fazla dört yaşındayım, bu durumda abim on iki, ablam on dört yaşında. Çiçekli, mavi basma elbisem var üzerimde, aynı basmadan ablamın da üzerinde var bir elbise, annem dikmiş ikimize de. Bayram falan herhalde çünkü aynı elbiseyle…

Read more

5 months ago · 5 likes · 1 comment · Ebru K. Ünlü

Berna

Poetika Journal: Minutiae

Kitaplığımın önünde oturuyorum…

Read more

5 months ago · 7 likes · 3 comments · Berna The Rebel

Kreatif Yazar

Poetika Journal #5

Apansız çıkageliyor sevgin…

Read more

5 months ago · 6 likes · 6 comments · Serda

Esra Onur

Poetika/ Dürbün

Babam beş çocuğuna, daha iyi bir gelecek sağlamak için türlü sınav ve mülakatları son denemesinde geçip Almanya’ya öğretmen olarak gidiyor. Bir yıl içinde onsuz neler yaşadık hatırlamıyorum. “…unutmak madem yok, madem büyük yalan, neden hatırlamaz insan?” diye düşünüp soru iliştiriyorum metin sayfasına…

Read more

5 months ago · 1 like · Esra Onur

Bu Poetika Journal sayısı için Dartington College of Arts/Plymouth Üniversitesi’ndeki yüksek lisansımdan devşirme bir yazı pratiği ile Poetika Yazı Kulübü metaforlarını harmanladım, adımlar aşağıda:

Araçlar:
Kendiniz. Bir defter. Bir kalem.
Evinizde bir köşe.

Eylem #1
Bir gözünüzü kapatın.
Diğer gözünüzün önüne elinizi dürbün gibi koyun.
Bakış daralsın, dünya küçülsün.

Beş dakika bakın.
Yakından. Yavaşça.
Bulunduğunuz yerin en küçük ayrıntılarına kadar.

Süre dolduğunda, gördüklerinizden yalnızca birini seçin.
Bir beş dakika daha sadece onunla kalın.

Yazın.
Çizin.
Ya da bir sesle, bir jestle karşılık verin.

Süre dolduğunda bırakın.

Geri çekilin.

Devam etmek isteyenler için:

Eylem #2

İki gözünüzü de kapatın.
Tam önünüzde, çocukluğunuz var.
İki gözünüzün önüne ellerinizi dürbün gibi koyun, gözleriniz kapalı.

Çocukluk dünyasını seyre dalın.
Bu dünyadan bir imge seçin.

Yazın.
Çizin.
Ya da bir sesle, bir jestle karşılık verin.

İstediğiniz zaman bırakın.

Geri çekilin.

Poetika Journal Protokolü

Poetika’ya www.sepinsinanlioglu.com adresinden ulaşıyorsunuz diye belki farkında değilsiniz, burası Substack platformunda işliyor. Substack alternatif bir sosyal medya mecrası ve hesap açmak ücretsiz, alışageldiğimiz sosyal medya hesapları gibi düşünün.

Yazılarınızı Poetika Journal’da yayımlayabilmem için öncelikle Substack’te hesap açmanız gerekiyor: www.substack.com

Poetika Journal için yazınızı Substack hesabınızda, “Poetika Journal: Minutiae” başlığı altında paylaşın. Artık bir Poetika Journal yazarısınız.

Yazınızın link’ini bu gönderinin altına yorum olarak bırakın, bunu yaptığınızda yazınızın Poetika Journal’da yayımlanmasına rıza vermiş oluyorsunuz.

Haydi başlayın!

Read more

Sevgiler,

Sepin

Read more

Sizlere kısaca Poetika Yazı Kulübü’nden bahsetmek istiyorum.

Poetika’da belirli bir metafor etrafında, edebi ve sanatsal kaygıları bir kenara bırakarak yazıyor -bazen çizenler, fotoğraf çekenler de oluyor- buluşmalarda yazdıklarımızı okuyor ve üzerine tartışıyoruz. Bunun herkese ne kadar iyi geldiğini yazarak anlatmak zor.

Bir yandan konuştukça Poetika’nın kendi metaforları ortaya çıkıyor, dikiş makinası ve hırka gibi. Yani üretim kendi dilini kuruyor.

Yazıları Poetika Journal adını verdiğim dijital fanzin sayılarında biriktiyoruz. Adı “Poetika Journal” çünkü journal İngilizcede hem dergi, gazete hem de günlük demek. Bu ikinci anlamıyla Poetika Journal bir kayıt alma ve unutmama akdi.

4 sayımız oldu bile:

Lafı daha fazla uzatmıyorum, aramıza katılmak isterseniz üyelik link’i şurada: Poetika

Tekrar “bozmak” için Duygu Ayrıştırma tekniği

Hayattaki Mise-en-Abyme: Örüntüler / Döngüler / Tekrarlar

Hırka metaforu

“İşlenmiş tekrar güzelleştirir.”

Read more

1500+ kişinin aldığı YE kayıtları.

Konular muhtelif: Tarım devriminin birey üzerindeki etkisinden öfkeye, iletişimden güvene, erken yaş/gelişimsel namıdiğer çocukluk travmalarına somatik yaklaşımlardan ölüme, yasa uzanan ve katılımcıların merakıyla şekillenen, değişen, büyüyen ya da küçülen Hollanda menşeli müfredat.

Toplam 10 buluşma (YE jargonuyla “stüdyo”)

Stüdyo #0’dan Stüdyo #9’a, toplam 22 saat.

Kayıtlar aşağıda:

Read more