Poetika by Sepin Sinanlıoğlu: Poetika Yazı Kulübü

Poetika Yazı Kulübü / Yeniden Yazma Çalışması

Sepin Sinanlıoğlu — Sun, 19 Apr 2026 15:53:23 GMT

Alternatif 1

Yazmadığınız bir Poetika Journal sayısı varsa onu tamamlayın.

Alternatif 2

- Bugüne kadar farklı Poetika Journal sayılarına yazdığınız bütün yazılara geri dönün. Onları okuyun, sesli olabilir.

- Üzerine bir gece yatın. Ya da birkaç gece, ne kadar gerekirse. Yazılardaki zıtlıkları, ikilikleri, tezatları, benzerlikleri, bağları bulun. İşaretleyin.

- Bunların üzerine de yatın. İçinizde demlensinler.

- Sonrasında içinizde belirivereni bulmaya çalışın. Bir metafor, bir imge, bir sözcük.

- Ne geliyorsa, geldiyse onu yanınızda taşıyın.

Kreatif Yazar

Poetika Journal #7

Geçmiş yazılara bakmak, yeni bir konuda yazmamak iyi geldi. Önce hepsini PDF yapıp tabletten okudum. Sonra dikkatimi çeken sözcükleri işaretledim. Bazıları tekrar edenlerdi, ama çokça fiile ellerim gitti. Eylem adamıyım vesselam! Durdum mu kendimi dinlemekten korkuyorum. Kendimi dinlemek iyi değil. Beynimin işlerine şaşırıyorum. Bazen kendini dinlemek i…

2 hours ago · 2 likes · 1 comment · Serda

Poetika Yazı Kulübü

Sepin Sinanlıoğlu — Mon, 13 Apr 2026 05:51:02 GMT

Süre: 02:29:59

Yazıdaki Diyalektik:

Prometheus ve Epimetheus

Önce yap, sonra düşün

Poetika Yazı Kulübü Yazarları Nasıl Yazıyor?

Sepin Sinanlıoğlu — Wed, 08 Apr 2026 06:32:41 GMT

Yazı Ritüelleri

Herkese merhaba,

Poetika Yazı Kulübü yazarlarından Serda Sez, Ebru Köken Ünlü, Berna Sagun ve İlknur Kır’ın yazı ritüellerini Serda Sez derledi. Aşağıda paylaşıyorum.

İlham olmasını dilerim.

Sevgiyle,

Sepin

Serda Sez

Sepin yönergeyi verdiğinde ilk önce konu üzerinde düşünüyorum. Aklıma bir şeyler gelmeye, yazı içeriği, cümleler gelmeye belirmeye başlayınca hemen onları unutmamak için telefonuma not alıyorum çünkü mutlaka iş yaparken geliyor onlar aklıma. Bir şekilde kabataslak birkaç tane not olduysa elimde artık bilgisayara geçiyorum. Deftere yazmıyorum dolayısıyla bilgisayarda yazıyorum. Mutlaka masamda yazmak istiyorum ve elbette odamda. Yanımda kahvem olacak ya da bitki çayı olacak. Bir bardak suyum mutlaka olacak. Masam ve odam beni yazma konusunda tetikleyen yegâne mekan. Çünkü ben kırtasiyeyi aşırı seviyorum. Şu an kaç yaşındayım ama masamı görseniz beş yaş masası gibi… Rengarenk kalemler, dört beş tane kalemlik. Onlara asılı minik oyuncaklar. Başka bir sürü aksesuar var masamda rengarenk. O da benzer şekilde kitaplar ve defterlerle dolu. Masamda sol tarafımda kırmızı ışık veren bir masa lambam var. Özellikle yağmurlu günlerde o loş ışıkta yazmayı çok seviyorum. Bir harici klavyem var. Daha çok oyun oynayanların kullandıkları tür bir klavyeymiş ama ben daktilo sesi çıkartıyor diye almıştım. Onda yazmak çok keyifli oluyor ve yazdıkça yazasım geliyor klavyenin başında. Yazdıktan sonra yazımı birkaç kere okuyup hemen arkasından da yayımlıyorum. Arka fonda çoğunlukla müzik oluyor. Radyo dinlemeyi tercih ediyorum. Ama sadece müzik olan bir kanal oluyor bu, sunucu vs olmuyor. Ama salonda, ben orada olmasam da, mutlaka televizyon da açık oluyor. Evin sessiz olmasını sevmiyorum. Poetika’da beni yazıya hazırlayan ve özendiren başka bir şey de toplantılarda aldığım notları yazdığım müsvedde defterim. Kâğıt alışveriş çantalarından yapmıştım. Toplantıda ona not almayı ve arkadaşlarımı dinlerken ona şekiller çizmeyi çok seviyorum. Poetika’ya eklenmiş diğer videoları, yazıları, bu süreçte önüme çıkan başka yazıları, şiirleri, filmleri, müzikleri, dizileri konularımızla bağlantılı olan birçok şeyi yazdığım bir de temiz bir ajandam daha var. Hatta kimi rüyalarımı da eklediğim oluyor o deftere. Bu iki defterin varlığı da beni yine yazı konusunda besleyen araçlar.

Ebru Köken Ünlü

Ben aslında hala çok severim kâğıt kalemi o yüzden bir defter vardır mutlaka yanımda bir küçük not defteri vs. Ama bu cep telefonlarının notlar kısmını keşfedip kullanmaya başladıktan sonra ben de onu tercih eder oldum. Konu başlığı belli olduktan sonra, o zaten böyle kafamda arka planda hep çalışmaya başlıyor ve bir metaforu, o konuyla ilgili ya da yazıda kullanmak istediğim bir cümleyi, ne zaman geleceği belli olmadığı için, geldiğinde hemen telefonumun yanı başında olması ve hemen not alabilmem çok iyi oluyor. Ben çoğunlukla balkonda yazmayı seviyorum. Gündüz ise Türk kahvemi alıyorum. Bir bardak su olması gerekiyor. Benim olmazsa olmazım müzik. O gün hiç böyle bir şey iyi gelmiyorsa ya da dikkatimi dağıtıyorsa bir uygulama indirdim. Özellikle dikkat dağınıklığı olan insanlar için çok işe yarıyor. Bu uygulamada arkada odaklanmayı sağlayan birtakım sesler ya da ritim oluyor ama illa benim bulunduğum ortamda arkada bir müzik olması gerekiyor. Akşam yemek sonrası yazacaksam vakit olarak rahatsam yine çayımı kahvemi alabiliyorum ya da bir kadeh şarabımı alabiliyorum yanıma. Bilgisayarın başına oturduğumda eğer elimde konuyla ilgili dört beşcümle ya da bir iki metafor varsa telefonun notlarında, nerde kullanacağımı biliyorum ve onlar serpilmeye başlıyor bu sefer yazının içine. O oluş aşamasını çok seviyorum. O çok keyifli. İşin en eğlenceli kısmı o bütün oluşma kısmı. Her cümle kendi yerini buluyor. Sonra genelde birkaç kez okuyorum yazdığımı. Bir iki kez yüksek sesle okuyorum. Yüksek sesle okumayı çok tavsiye ediyorum çünkü o zaman görmediğim hata ya da cümle düşüklüğünü görebiliyorsun. Ben çok faydasını görüyorum bunun. Sonra bir süre de bekliyor. Paylaş paylaşma oldu olmadı belki bir şeyler değiştiririm derken öyle de bir süreç geçiyor. Sonrasında da böyle bir cesaret geldiği anda da paylaşıyorum.

Berna Sagun

İki tane çok disiplinli yazan kişi konuştu ben hiç öyle şeyler yapmıyorum. Sepin paylaşıyor ve o yazı bende oluşmaya başlıyor. Düşünmeye başlıyorum. Birçok şey geliyor aklıma, bazen not alıyorum, “Şundan bahsederim bundan bahsederim” diye… Sonra o not aldığım şeylerin hiçbirinden yazıda bahsetmiyorum. Yazıyı kafamda taşıma kısmı çok önemli benim için. Tek disiplinli yaptığım şey o olabilir. Sürekli kafamda çeviriyorum hani neresinden alsam nasıl anlatsam vs. Oturduğum zaman bambaşka bir şey de çıkabiliyor, hiç düşünmediğim bir şey de çıkabiliyor. Yazma bence o anlamda da çok büyülü bir şey, farkında olmadığımız şeyleri açığa çıkarmak için çok güzel bir araç yazmak. Genelde telefonun notlarına ya da bilgisayarın notlarına yazıyorum. Bilgisayarın notlarına yazdığımda şöyle bir sıkıntı oluyor. Türkçe klavyem yok benim burada. Dolayısıyla sonrasında Türkçe karakterlerle ilgili çok büyük sıkıntı yaşadığım için telefonun notlarına yazıyı çıkarıp sonra bilgisayardan paylaşmayı tercih ediyorum. Çünkü bilgisayardan okumak daha rahat geliyor bana ya da eğer bilgisayardan yapacaksam Türkçe karakterleri yukarı koyup kopyala yapıştır şekilde yazmam gerekiyor ki o yazı sürecini bayağı baltalayan bir şey oluyor. O yüzden o şekilde yapmamaya çalışıyorum ama öyle yazdığım yazılar da oldu. Ben konfor arayan bir insan değilim. Telefonum ya da bilgisayarım neredeyse orada hani böyle etrafımda dünya yanıyor olsa da eğer o sırada yazmak istiyorsam yazıyorum. Hiçbir şey beni durdurmuyor o sırada. En son hatta bu annenin çocukluğu konusunda toplantıya girmeden yarım saat önce yazıya başladım. Ben bir aklımdakileri yazayım derken yazının tamamı çıktı. Ben yazı çıktıktan sonra asla beklemiyorum hemen paylaşıyorum. İçinde yazım hatası filan da varsa o öylelikle kabulüm deyip devam ediyorum. Bence burada belli bir kaygı gütmediğimiz için yazının bir editoryal süreci olması da bana doğru gelmiyor, o da yazıya dahildir deyip paylaşıyorum. Bence o hatalardan çok tatlı şeyler çıkıyor. Yazılarımda özellikle burada böyle yazdım kaldı diye söylediğim yerler de oluyor söylemediğim ama özellikle tuttuğum hatalar da oluyor. Ben böyle hiçbir şey içmeden, hiçbir ritüelim olmadan, bazen telefonda bazen bilgisayarda o sırada neresi iyi gelirse bana orada yazıyorum. Dediğim gibi önemli olan şey düşünmek. Benim için orada o konu üzerine istişareye yatmak dedikleri şey vardır ya o kısım benim için önemli. Eğer o kısım tamamlanmadıysa yazmaya asla geçemiyorum ama yazdıysam, bittiyse hemen paylaşıyorum.

İlknur Kır

Benim de benzer şekilde zihinsel bir sürecim oluyor ve genellikle gece uykuya dalmadan önce veya bu süreç biraz fazla uzun sürerse o geceyi uymadan geçirmeyi göze alıyorum. Çünkü o düşünceler birbiri ardına geliyor ve bazı şeyleri de belki kendimce biraz kendimi zorlayarak not alarak değil de zihnimde evirip çeviriyorum. Bende de benzer şekilde artık yazabilirim yazmak istiyorum dediğim zaman telefonumun not kısmına yazıyorum. Kâğıt kalem kullanmıyorum genellikle çünkü çok hızlı bir şekilde akıyor o düşünceler. Bir iki cümle yazayım biraz bekleyeyim, düşüneyim yazayım gibi olmuyor süreç. O akışa bırakıyorum biraz kendimi. Sonrasında da çok fazla revize etmek istemiyorum açıkçası. O bana biraz yük gibi de geliyor çünkü o anda böyle o akış nasılsa daha doğal ve olması gerektiği gibi çıkıyor diye düşünüyorum ben de. Ortamımın çok sessiz olması gerekiyor. Müzik, kahve, çay, su gibi şeyler benim çok dikkatimi dağıtıyor. Genellikle kendi odamı tercih ediyorum ama oğlumun odasını nedense belki daha orada duygu olarak güvende ve daha iyi mi hissediyorum bilemiyorum ama oğlunun odasını da tercih ediyorum yazı yazarken kendi odamla birlikte. Bazen o metaforlar üzerinde zihinsel olarak gece uykuyla uyanıklık arasında gidip geliyorum. Evet, burada güzel bir akış var işte onu kalksam not alsam diyorum ama o kadar üşeniyorum ki onu böyle aklımda, zihnimde tutmam gerekiyor. Bazen yaş gereği zaman zaman o beyin sisine de belki, ona da bir direnç göstererek ve ona da bir savaş açarak ben bunu hatırlayacağım sabah ya da yazacağım zaman bunu kullanacağım diye de kendi kendime telkinde bulunuyorum. Yazmak gerçekten benim için terapi gibi… Sepin diyor yani hani “yazmazsam ölecektim.” Gerçekten bana çok iyi geldiğini yıllar sonra fark ettiğim bir aktivite mi diyeyim artık nasıl isimlendirilir bilmiyorum. Burada evet bir edebi kaygı gütmeden yazılar yazılıyor ama şunu da söylemek istiyorum gerçekten o duygu aktarımı, yazan arkadaşlar için söylüyorum, o kadar insanın içine işleyen o kadar güzel ifadelerle geliyor ki ben çok feyz alıyorum çok da keyif alıyorum okurken. Hepsinin yüreğine sağlık.

Bedriye Polat Altınöz

Yazan değil deneyen bir yerdeyim. Birini ya da bir süreci takip etmek beni daha çok motive ediyor. Bu anlamda Poetika var. Orada yazılanları okumak bende demlenip arada yazıya dönüşüyor. Hedefim aylık bir yazı. Poetika için yazacaklarımı direkt bilgisayar başında yazıyorum. Bu sayede Substack’i de çözüyorum. Platformda kendime yazıp şimdilik yayınlamadıklarımı da tutuyorum. Kalemlerim ve defterlerim kolayca ulaşabileceğim ve evin en sevdiğim yerinde. Bir de arada hazır mandala çıktıları boyuyorum. O sırada yeni şeyler dinlemek iyi geliyor, demlenmek iyi geliyor.

Poetika Journal: Her annenin bir çocukluğu vardır

Sepin Sinanlıoğlu — Fri, 13 Mar 2026 16:48:57 GMT

Her annenin bir çocukluğu vardır.

Poetika Journal’ın “Annenin Çocukluğu” sayısı aşağıda:

Kreatif Yazar

Poetika Journal #6

Telgrafın Tellerine Kuşlar mı Konar - Candan Erçetin…

a month ago · 9 likes · 2 comments · Serda

Berna

Poetika Journal: Annenin Çocukluğu

Annemin çocukluğunun geçtiği ev, anneannemin yattığı mezarlığın tam karşısında…

a month ago · 8 likes · 3 comments · Berna The Rebel

Peren Efe

Poetika Journal: Annenin Çocukluğu

Annemin “puarı”,* yazları göçtükleri köy evlerinin hemen bitimindeki araba yolundan karşıdan karşıya geçip, bir çiti aşarak düşe kalka indikleri bol yamaçlı bir fındık bahçesinin ta diplerinden dünyaya bakmaktadır…

a month ago · 7 likes · 4 comments · Peren Efe

Deko

Annemin çocukluğunun yasını tutuyorum.

İnsan annesinin çocukluğunun yasını tutar mı? Ben tutuyorum…

a month ago · 8 likes · 1 comment · Deko

luvdesire

“Poetika Journal: Annemin Çocukluğu”

Anneannemin ilk yardımcısı büyük teyzemden sonra doğan, bir kız kardeş üzerine bir de erkek kardeş doğunca çocuk kalabalığından fırsat bu fırsat ortalıktan kaybolabilen, kah bahçede tavuk, kah mahallede kedi peşinde koşan bir sarı civciv annem…

a month ago · 2 likes · luvdesire

Ebru's Substack

Poetika Journal: Annenin Çocukluğu

Direktifleri okudum elbet. Bir önceki konudan hakimim de zaten. Lakin bu kez uygulamadım hiç birini yalan yok, zira gerek olmadı. Sanki yazmaya çoktan hazırmışım gibi, hep beklediğim bir komutu almışım gibi; yazmayı çok kez düşünüp zihnimde, bir sebepten ertelediğim o mevzuyu, bu kez başlık olarak görmek yetti…

a month ago · 3 likes · 2 comments · Ebru K. Ünlü

Bedriye’s Substack

anne-çocukluklara tesekkürler

annelerimizin çocuklugu dedik ve hepimizin bir yerindeki yumrulara yenileri eklendi…

16 days ago · 1 like · Bedriyevsbedis

Dartington College of Arts/Plymouth Üniversitesi’ndeki yüksek lisansımdan devşirme bir yazı pratiği ile Poetika Yazı Kulübü metaforlarını harmanladım, adımlar aşağıda:

Araçlar

Kendiniz

Bir defter

Bir kalem

Annenizin bulabildiğiniz en genç fotoğrafı

Gözlerinizi bağlamak için bir fular ya da şal

Evinizde bir köşe

Eylem #1 — Dokunma

Süre: yaklaşık 10 dakika

5 dakika boyunca:

Rahat edebileceğiniz bir yere oturun.

Gözlerinizi bağlayın.

Bir süre hiçbir şey yapmayın.

Bekleyin.

Sonra ellerinizi kullanın.

İçinde bulunduğunuz mekâna dokunun.

Duvara.

Yere.

Bir kumaşa.

Bir yüzeye.

İsterseniz olduğunuz yerde kalabilirsiniz.

İsterseniz, kendinizi güvende hissediyorsanız, biraz hareket edebilirsiniz.

Acele etmeyin.

Bir doku bulun.

Parmaklarınızın tekrar tekrar dönmek istediği bir doku.

Onu tanıyın.

Sonra göz bağınızı kaldırın.

Bir elinizi seçtiğiniz dokunun üzerinde bırakın.

Diğer elinizle deftere dönün.

5 dakika boyunca:

Dokuyu çizin

veya

Dokunun sizde uyandırdığı şeyi yazın.

Dokuyu görerek değil.

Dokuyu hatırlayarak.

Eylem #2 — Annenin Çocukluğu

Süre: yaklaşık 10 dakika

5 dakika boyunca:

Gözlerinizi kapatın.

Tam önünüzde annenizin çocukluğu var.

Ellerinizi dürbün gibi iki gözünüzün önüne getirin.

Gözleriniz hâlâ kapalı.

Bakın.

Annenizin çocukluğuna bakın.

Orada bir dünya var.

Bir sokak olabilir.

Bir oda.

Bir kapı aralığı.

Bir yaz öğleni.

Bir kış sabahı.

Belki bir ses.

Belki bir gölge.

Bu dünyadan tek bir imge seçin.

Deftere dönün.

5 dakika boyunca:

Yazın

veya

Çizin

veya

Bu imgeye bir jest ya da sesle karşılık verin.

İstediğiniz zaman bırakabilirsiniz.

Durun.

Geri çekilin.

Bir süre hiçbir şey yazmayın.

Poetika Journal Protokolü

Poetika’ya www.sepinsinanlioglu.com adresinden ulaşıyorsunuz diye belki farkında değilsiniz, burası Substack platformunda işliyor. Substack alternatif bir sosyal medya mecrası ve hesap açmak ücretsiz, alışageldiğimiz sosyal medya hesapları gibi düşünün.

Yazılarınızı Poetika Journal’da yayımlayabilmem için öncelikle Substack’te hesap açmanız gerekiyor: www.substack.com

Poetika Journal için yazınızı Substack hesabınızda, “Poetika Journal: Annenin Çocukluğu” başlığı altında paylaşın. Artık bir Poetika Journal yazarısınız.

Yazınızın link’ini bu gönderinin altına yorum olarak bırakın, bunu yaptığınızda yazınızın Poetika Journal’da yayımlanmasına rıza vermiş oluyorsunuz.

Haydi başlayın!

Poetika Yazı Kulübü

Sepin Sinanlıoğlu — Mon, 09 Mar 2026 17:56:37 GMT

Süre: 02:51:58

Poetika Journal: Minutiae

Sepin Sinanlıoğlu — Sat, 21 Feb 2026 07:43:25 GMT

In minimis latet mundus / Dünya en küçüklerde saklıdır

Poetika Journal’ın “Minutiae” sayısı aşağıda:

Ebru's Substack

Poetika Journal: Minutiae

Ablam, abim ve ben. Evimizin salonuna inen merdivenin basamaklarında yukarıdan aşağıya, bu sırayla durup poz vermişiz. Ben en fazla dört yaşındayım, bu durumda abim on iki, ablam on dört yaşında. Çiçekli, mavi basma elbisem var üzerimde, aynı basmadan ablamın da üzerinde var bir elbise, annem dikmiş ikimize de. Bayram falan herhalde çünkü aynı elbiseyle…

2 months ago · 5 likes · 1 comment · Ebru K. Ünlü

Berna

Poetika Journal: Minutiae

Kitaplığımın önünde oturuyorum…

2 months ago · 7 likes · 3 comments · Berna The Rebel

Kreatif Yazar

Poetika Journal #5

Apansız çıkageliyor sevgin…

2 months ago · 6 likes · 6 comments · Serda

Peren Efe

Poetika Journal: Minutiae

Küçüktüm, ufacıktım, beş-altı yaşlarında. Fatsa’da yaşadığımız lojmanın kocaman bahçesinin toprağına, yerden aldığım bir taşı elimden hiç bırakmayarak tek seferde, bahçenin sınırlarının, duvarlarının hemen dibinden başlayarak, bu çizgi hiç bitmeyecek, bu şekil iki ucundan hiç birleşmeyecek gibi, Allah Baba’yı, Allah Baba’nın büyüklüğünü çizdim: “İşte bu…

2 months ago · Peren Efe

Esra Onur

Poetika/ Dürbün

Babam beş çocuğuna, daha iyi bir gelecek sağlamak için türlü sınav ve mülakatları son denemesinde geçip Almanya’ya öğretmen olarak gidiyor. Bir yıl içinde onsuz neler yaşadık hatırlamıyorum. “…unutmak madem yok, madem büyük yalan, neden hatırlamaz insan?” diye düşünüp soru iliştiriyorum metin sayfasına…

2 months ago · 1 like · Esra Onur

Bu Poetika Journal sayısı için Dartington College of Arts/Plymouth Üniversitesi’ndeki yüksek lisansımdan devşirme bir yazı pratiği ile Poetika Yazı Kulübü metaforlarını harmanladım, adımlar aşağıda:

Araçlar:
Kendiniz. Bir defter. Bir kalem.
Evinizde bir köşe.

Eylem #1
Bir gözünüzü kapatın.
Diğer gözünüzün önüne elinizi dürbün gibi koyun.
Bakış daralsın, dünya küçülsün.

Beş dakika bakın.
Yakından. Yavaşça.
Bulunduğunuz yerin en küçük ayrıntılarına kadar.

Süre dolduğunda, gördüklerinizden yalnızca birini seçin.
Bir beş dakika daha sadece onunla kalın.

Yazın.
Çizin.
Ya da bir sesle, bir jestle karşılık verin.

Süre dolduğunda bırakın.

Geri çekilin.

Devam etmek isteyenler için:

Eylem #2

İki gözünüzü de kapatın.
Tam önünüzde, çocukluğunuz var.
İki gözünüzün önüne ellerinizi dürbün gibi koyun, gözleriniz kapalı.

Çocukluk dünyasını seyre dalın.
Bu dünyadan bir imge seçin.

Yazın.
Çizin.
Ya da bir sesle, bir jestle karşılık verin.

İstediğiniz zaman bırakın.

Geri çekilin.

Poetika Journal Protokolü

Yazılarınızı Poetika Journal’da yayımlayabilmem için öncelikle Substack’te hesap açmanız gerekiyor: www.substack.com

Poetika Journal için yazınızı Substack hesabınızda, “Poetika Journal: Minutiae” başlığı altında paylaşın. Artık bir Poetika Journal yazarısınız.

Yazınızın link’ini bu gönderinin altına yorum olarak bırakın, bunu yaptığınızda yazınızın Poetika Journal’da yayımlanmasına rıza vermiş oluyorsunuz.

Haydi başlayın!

Belaggio - Como / Ocak 2026

Poetika Yazı Kulübü (2 videoda)

Sepin Sinanlıoğlu — Wed, 11 Feb 2026 18:07:23 GMT

Kemal Varol ile Roman Atölyesi

Sepin Sinanlıoğlu — Wed, 11 Feb 2026 15:36:07 GMT

Birkaç sene çok sevgili Kemal Varol’la dördüncü romanı Âşıklar Bayramı üzerinden roman atölyesi yapmıştık, roman üzerine sohbet gibi düşünebilirsiniz. Poetika Yazı Kulübü yazarlarının ilgisini çekeceğini düşündüm. Umarım keyifle izlersiniz.

Sevgiler,

Sepin

Poetika Yazı Kulübü

Sepin Sinanlıoğlu — Sun, 18 Jan 2026 06:32:15 GMT

Herkese karlı ve nazlı bir İstanbul sabahından günaydın,

Sizlere kısaca Poetika Yazı Kulübü’nden bahsetmek istiyorum.

Poetika’da belirli bir metafor etrafında, edebi ve sanatsal kaygıları bir kenara bırakarak yazıyor -bazen çizenler, fotoğraf çekenler de oluyor- buluşmalarda yazdıklarımızı okuyor ve üzerine tartışıyoruz. Bunun herkese ne kadar iyi geldiğini yazarak anlatmak zor.

Bir yandan konuştukça Poetika’nın kendi metaforları ortaya çıkıyor, dikiş makinası ve hırka gibi. Yani üretim kendi dilini kuruyor.

Yazıları Poetika Journal adını verdiğim dijital fanzin sayılarında biriktiyoruz. Adı “Poetika Journal” çünkü journal İngilizcede hem dergi, gazete hem de günlük demek. Bu ikinci anlamıyla Poetika Journal bir kayıt alma ve unutmama akdi.

4 sayımız oldu bile:

Lafı daha fazla uzatmıyorum, aramıza katılmak isterseniz üyelik link’i şurada: Poetika

yazı masam

Poetika Yazı Kulübü

Sepin Sinanlıoğlu — Mon, 12 Jan 2026 07:56:05 GMT

11.01.2026 / Süre: 02:25:40

Tekrar “bozmak” için Duygu Ayrıştırma tekniği

Hayattaki Mise-en-Abyme: Örüntüler / Döngüler / Tekrarlar

Hırka metaforu

“İşlenmiş tekrar güzelleştirir.”

Yetişkin Eğitimi

Sepin Sinanlıoğlu — Sat, 10 Jan 2026 13:56:52 GMT

Yetişkin Eğitimi (YE) Stüdyoları

1500+ kişinin aldığı YE kayıtları.

Konular muhtelif: Tarım devriminin birey üzerindeki etkisinden öfkeye, iletişimden güvene, erken yaş/gelişimsel namıdiğer çocukluk travmalarına somatik yaklaşımlardan ölüme, yasa uzanan ve katılımcıların merakıyla şekillenen, değişen, büyüyen ya da küçülen Hollanda menşeli müfredat.

Toplam 10 buluşma (YE jargonuyla “stüdyo”)

Stüdyo #0’dan Stüdyo #9’a, toplam 22 saat.

Kayıtlar aşağıda:

Poetika Yazı Kulübü

Sepin Sinanlıoğlu — Fri, 19 Dec 2025 17:42:07 GMT

14.12.2025 / Süre: 02:31:22

Hayatlarımızdaki Mise-en-Abyme

Velazquez

Tekrarlar/Döngüler

Anne karnından doğmak / Kendinden doğmak / Kendini doğurmak

Poetika Journal: Mise-en-Abyme

Sat, 13 Dec 2025 17:31:36 GMT

Poetika Journal’ın “Anne: Mise-en-Abyme” sayısı aşağıda:

Kreatif Yazar

Poetika Journal #4

Sabah uyanıyorum. Ayak ucunda yatan kedimi görüyorum. Yavaşça uzanıp seviyorum. Kalkıp banyoya gidiyorum. Yüzümü yıkayıp aynadaki aksimle göz göze geliyorum. Mutfağa gidip suyumu içiyorum. “Önce kurbağayı ye” diyorlar. Gidip ben de önce sporumu yapıyorum. Bazen koşarak gidiyorum, bazen istemeye istemeye, ama yine de gidiyorum. Aklıma birden o siyah ev g…

4 months ago · 6 likes · 6 comments · Serda

Deko

Sen / Ben

Sevdin Sevdim…

4 months ago · 4 likes · 3 comments · Deko

Ebru's Substack

Poetika Mise - en- Abyme

Dön Dön Dönelim…

4 months ago · 2 likes · Ebru K. Ünlü

Berna

Poetika Journal: Mise-en-Abyme

Tesadüfleri severim ben en çok. Kendiliğinden olan şeyleri. Rast gelişleri. Rast gidişleri de severim çok. Ve aniden gidişleri…

4 months ago · 5 likes · Berna The Rebel

Melahat

Poetika Journal: Mise-en-Abyme

İÇİMDEKİ ÇOCUK…

4 months ago · Melahat

Sibel’s Substack

Poetika journal

ARKA BAHÇE: Uzun zaman sonra bu yıl çocukluğumun sokaklarına doğru adım adım bir yolculuğa çıktım, açıkçası bu kadar büyük bir değişim beklemiyordum, tahmin edersiniz ki iyi yönde bir değişim değildi. Koca semtte değişmeden kalanlarda vardı, mesela bizim sokaktaki hiç bir bina değişmemişti, üstelik çoğunun yaşı sekseni geçmiştir sadeceokul binamızı berb…

3 months ago · 1 like · 2 comments · Sibel Baydar

Deko

Sakın durma, devam et

Kızım koş koş koş…

3 months ago · 5 likes · 1 comment · Deko

ilknur’s Substack

Poetika Journal

Hayatın Ritmi: Rutinlerin Huzuru ve Kendini Doğurmanın Sancısı…

3 months ago · 3 likes · ilknur

Bedriye’s Substack

Poetika Journal: Mise-en-Abyme ya da sadece döngüler

Döngüler rituelller hep en sevdiklerimdir…

2 months ago · 2 likes · 1 comment · Bedriyevsbedis

Nurayşe's Substack

Poetika Journal:Mise-en-Abyme

14.12.2025…

2 months ago · 1 like · Nurayşe Kaplan

Poetika Journal Protokolü

Yazılarıma, videolarıma, podcast’lerime www.sepinsinanlioglu.com adresinden ulaşıyorsunuz diye farkında olmayabilirsiniz, burası Substack platformunda işliyor. Substack alternatif bir sosyal medya mecrası ve hesap açmak ücretsiz, alışageldiğimiz sosyal medya hesapları gibi düşünün.
Paylaşımlarınızı Poetika Journal’da kolaylıkla yayımlayabilmem için öncelikle Substack’te hesap açın.
Hesap açmak için: www.substack.com
Hesabı açtıysanız ilk üretime hazırsınız.
“Poetika Journal: Mise-en-Abyme?” için şu üç yazıyı okuyun:
Yürüyüşe çıkın. Etrafınızı beş duyu aracılığıyla gözlemleyin.
Bu işin tekniği/bilimi Poetika Mektep’te:
Yaratım-üretim malzemelerinizin başına oturun. Kağıt, kalem ve boya, kumaş, kepçe, iplik, dans etmek isteyenler için kamera, şarkı söylemek isteyenler için mikrofon, nasıl yaratacaksanız…
Biliyor Musun Ölçeği’ndeki Soru #2 ve Soru #7’ye göz atın. Biliyor Musun Ölçeği Poetika Mektep’te:
Hayatınızda tekrar edenleri listeleyin, tekrar eden zıtlıkları da listenize dahil edin. Bu listeden annenizden, kendinizden, annenizle ilişkinizden tanıdık gelenleri işaretleyin, daire içine alın, oklarla bağlayın.
Listenize bakın, üzerine düşünün, yazın, çizin, listenizi bir üretime konu edin.
Bu yazı listeler hakkında:
Substack hesabınız burada devreye giriyor. Yazınızı, yaratımınızı-üretiminizi Substack hesabınızda, “Poetika Journal: Mise-en-Abyme?” başlığı altında paylaşın.
Substack paylaşımınızın link’ini bu gönderinin altına yorum olarak bırakın. Yorumlara link bıraktığınızda ürettiğinizi Poetika Journal’a ekleme rızanızı vermiş oluyorsunuz.
Bu gönderiye eklenen paylaşımlarınızla Poetika Journal’da müşterek bir üretim yapmaya başlamış oluyoruz.
Haydi lütfen başlayın! Çok iyi gelecek. Size de hepimize de. Bu konuda sizi temin ederim.

Söyleşi: Stephen Jenkinson

Sepin Sinanlıoğlu — Thu, 11 Dec 2025 05:44:25 GMT

Herkese günaydın,

2026 için gün sayarken umarım keyifler iyi.

Şimdiden kutlu olsun, mutlu olsun, benden herkese ufak bir yeni yıl hediyesi: Stephen Jenkinson söyleşisi, Türkçe alt yazılı.

Ölüm, yaşam ve başka şeyler üzerine güzel bir sohbet.

29 Mayıs 2019 tarihli bu söyleşi. Gözlerim şiş çünkü tam o gün Okan’ın toprağa “ver”işimizin birinci yıl dönümü. Yıl dönümleri zor, hele ki birincisi, bilen bilir. Geçen hafta sonu Samsun’a gittim geldim, Hoyrat hakkında birkaç söyleşi vardı, oradayken bir sabah fırsatım, vaktim oldu, Karadeniz’(l)e bak(ış)tım, ne diyeceksin dedim, “Biliyordum ama söylemezdim,” dedi. Türkçesi biraz bozuk.

Seveceğinize eminim.

Sepin

Süre: 01:28:25

Türkçe alt yazılı

Stephen Jenkinson hakkında / Websitesi (İngilizce): Stephen Jenkinson

Stephen Jenkinson hakkında / Wikipedia (Türkçe): Stephen Jenkinson

Söyleşi: Stephen Jenkinson

Sepin Sinanlıoğlu — Tue, 09 Dec 2025 06:49:50 GMT

Türkçe alt yazılı

Süre 1:28:25

Regülasyon dediğimiz

Sepin Sinanlıoğlu — Wed, 19 Nov 2025 16:57:50 GMT

Süre 2:00:15

Stephen Jenkinson: "Ani"

Sepin Sinanlıoğlu — Tue, 18 Nov 2025 17:00:12 GMT

Herkese merhaba,

Umarım iyisiniz.

Yeni -yani şu an üzerinde çalıştığım- roman(ım)da şöyle bir cümle var:

Aralarındaki mesafe ani bir ölüm gibi kendini gösteriyor, acımadan.

Neyse dedim, anlatıcı konuya çok hakim değil, şu yukarıdaki videoyu izlese bari.

Anlatıcı yazar ikilemi işin şakası. Komik mi emin değilim. Ama zaten mizah benim için komiğin yoldaşı değil ciddiyetin doz aşımı.

Mayıs 2019.

Stephen Jenkinson ile ilk görüşmemden.

Stephen Dublin’de otel odasında, ben İstanbul’da, tam da size bu satırları yazdığım beyaz masamda.

Kendinize iyi bakın, birbirimize lazımız.

Poetika Yazı Kulübü

Sepin Sinanlıoğlu — Mon, 03 Nov 2025 07:25:27 GMT

02 Kasım 2025 / Süre: 2:14:44

Anne Hikâyesi / devam

Yeni Ödevler / Dilim Nefes, Doğum Hikâyeleri (ne varsa), Hareket (Kollar + Bacaklar)

Eski Ödevler / Turşu kurun, Oryantasyon yapın, Biliyor Musun Ölçeği soru #2 ve soru #7, “Annen seni gördü mü? sorusu

Poetika Journal / Anne, neredesin? Deko and Ebru Köken yazıları

Yetişkin Eğitimi (YE)

Sepin Sinanlıoğlu — Wed, 22 Oct 2025 10:50:51 GMT

Toplam 10 buluşma (YE jargonuyla “stüdyo”)

Stüdyo #0’dan Stüdyo #9’a

Yetişkin Eğitimi (YE) Stüdyo #0

Süre: 1:30:38

Poetika Journal Özel Sayı: Büyüklerimizin Sözcükleri Sözlüğü (Atlas of Elders' Words)

Sepin Sinanlıoğlu — Mon, 13 Oct 2025 07:10:10 GMT

Herkese iyi haftalar!

Poetika Aidiyet sohbetlerinde bol bol büyüklerimizin sözcüklerine değindik. Ve köylerimizin, kasabalarımızın, şehirlerimizin yemeklerine de! Arşivci damarımda kan basıncı arttı, bu mektubum ondan.

Size bir teklifim var:

Düşündüm ki büyüklerimizin sözcükleri bir Poetika Journal özel sayısında Sözlük olarak var olmayı hak ediyor. [Bu konular epeydir ilgimi çektiği için büyüklerimizin kullandığı sözcükler için daha önce bir liste çıkarmıştık. Örnek ve ilham olması için aşağıda paylaşıyorum, şurada: Büyüklerimizin Sözcükleri

Yemeklere sonra geleceğim, şimdilik şunu hatırlatayım:

Hikâyesi olmayan gıda hayalettir. [A food without its story is a ghost.]

Stephen Jenkinson

Sözcük diyordum, sözlük ve de. Ama neden?

Şu sebepten:

Dijital platformların üzerimize yığdığı hikâyeler çoğumuzun dimağında çok yer kaplıyor. Hâlbuki hepimizin ailesinde hikâyenin âlâsı var…

Ve aile hikâyelerimizi üzerimize boca edilen popüler kültürünkilerin altından çekip çıkarma vaktimiz geldi de geçiyor. Elbet popüler kültür de kıymetli ama işte, siz anladınız, kıymetli olsa da güzel değil, vasat hiçbir şey güzel değil sadece vasat.

Bir şey daha var, yetişkin olma yolundaki içsel çalışmalardaki “çocukluk travmaları” vurgusu yapıcı değil, her şey ama her şey travma, resmen sözcükten soğudum. Oysa zamanında çocukluk travmaları o kadar ilgimi çekmişti ki, işi -doğru terminolojiyle “gelişimsel/erken yaş travma”- peşinden İsviçre’ye, İrlanda’ya Kathy Kain, Stephen Terrell gibi meşhur terapistlerden profesyonel eğitim almaya kadar vardırmıştım. Öğrendiklerim çok güzeldi, hâlâ güzel.

Ama Gurdjieff’in meşhur sopasının diğer ucuna bakmak, rotamı tekilden çoğula, negatiften nötre, çocukluk travmasından aile hikâyesine döndürmek ve yetişkinliğimi büyük hikâyede tesis etmek daha güzel.

Birlikte hazırlayacağımız “büyüklerimizin sözcükleri sözlüğünü” tam da bu aile hikâyesi meselesine girizgah olarak düşünüyorum.

“Güzel fikir evet ama aile hikâyelerindeki acıyı ne edeceğiz Sepin?” diyen sesinizi duyar gibiyim. Netflix’tekinden daha gerçek o acı, cayır cayır yakar, bir dizi izleyip iki üç güne etkisinden çıkmaya benzemez. Gerçeklik ve acısı gözlerine bakanı taşa çeviren Medusa’dır, insanı dondurur, bunu tecrübeden biliyorum.

Aile hikâyelerimiz için Perseus’unki gibi bir kalkan lazım, bunu da biliyorum. Edebiyat ve kurmaca, gerçeklikle arasındaki mesafe vasıtasıyla Perseus’un kalkanına benzer bir filtre tesis eder ve taşa dönmeden bakabilmeyi, bakıp da görmeyi mümkün kılar. Kurmaca Perseus’un aynası gibi gerçekliği sağaltır ve çoğaltır, dayanılır ve sindirilebilir kılar.

Sindirilen her şey insanı çocukluktan çıkarır. Aile hikâyelerinde cayır cayır yanmamak için çocukluktan çıkmak, yetişkin olmak gerekir.

Biz yetişkin miyiz, emin değilim.

Sistem yetişkin olmayalım diye elinden geleni ardına koymadığı için size teklifim şu:

Edebiyatın/kurmacanın içinde barındırdığı korumayı başka bir şekilde, mesela bir sözlük yaparak, tesis edelim. Aile hikâyelerindeki acı bizi dondurmasın diye onlarla sözcük gibi, yemek gibi somut şeyler ile teşrikimesai yapalım. Edebiyat/kurmaca gibi ailenin sözcükleri, öteberisi (aidiyet sohbetlerinde dikiş makinelerinden ne çok konuştuk düşünsenize), yemekleri bize Perseus’un kalkanı olsun.

Velhasılıkelam büyüklerimizin sözcüklerinden bir sözlük yapalım. Hikâyeyi ilk ağızdan değil, sözcüklerden dinleyelim. Sözlük, hikâyeyle aramızda mesafe tesis etsin. Acıyı seyreltsin. Dayanılır ve sindirilebilir kılsın.

“Travma” hikâyede entegre olsun.

Hadi başlayalım, Poetika Özel Sayısı / Sözlük yönergeleri şunlar:

Yazılarıma, videolarıma, podcast’lerime www.sepinsinanlioglu.com adresinden ulaşıyorsunuz diye farkında olmayabilirsiniz, burası Substack platformunda işliyor. Substack alternatif bir sosyal medya mecrası ve hesap açmak ücretsiz, alışageldiğimiz sosyal medya hesapları gibi düşünün.

Henüz Substack hesabınız yoksa paylaşımlarınızı Poetika Journal’da yayımlayabilmem için öncelikle Substack’te hesap açın.

Hesap açmak için: www.substack.com

Sözlüğe girmesini istediğiniz sözcükleri bu gönderinin altına yorum olarak şu formatta bırakın.

Anonim sözcükler:

Sözcük: Anlamı. #paylaşanınadısoyadı #anonim #sözcüğünmenşei

Örnek:

Anarya: Geri vites, ya da geri gitmek. (Fransızcadaki ‘En arrière’ lafının okunuşudur aynı zamanda. İşgal yıllarından kalma bir söz olarak Adana lügatindeki yerini almıştır.) #bedriyealtınöz #anonim #mersin

Özellikle bir büyüğümüzden duyduğumuz sözcükler:

Sözcük: Anlamı. #paylaşanınadısoyadı #büyüğünadı #sözcüğünmenşei

Örnek:

Aparmak: Götürmek. #bedriyealtınöz #bedriyegöktaş #mersin

Poetika Sözlüğü için hafızaları yoklayalım hadi.

Sevgiyle,

Sepin

Dekatria, kotu-ugursuz. Bu kelime Yunanca 13 demek. Giritli anneannem birine kizdiginda ya da sinirlendiginde, ‘gorecek simdi dekatria kacmis?’ diye soylenir.

Sası, tatsız tussuz. Aslında kelime köken olarak kokuşmuş, bozulmuş demek ama bizim ailede, bir yemek tatsız ve tuzsuz olmuşsa çok sası olmuş derler. Manisa’da oturuyorlar ama bunu da Giritlilerden çok duydum. Hatta biri çok saçma sapan konuşunca da ne sası sası konuşuyorsun derler.

Yavan, tatsız. Sası ile aynı anlamda kullanılıyor. Ama genelde insanlar için. ‘Öyle yavan ki bir kayık limonla gitmez’ diyorlar.

Tırıl, sürekli her şeyden şikayet eden insanlar için kullanılıyor. Aslında buluttan nem kapan tipler desem daha doğru.

Kepeksiz, hem düşüncesiz hem de bu şekilde konuşmaktan utanmayan. Babannem çok kullanırdı.

Gabroz, sanırım bu da rumca bir kelime. Ailedeki damatlara gabroz diyorlar. Zorunlu göç sırasında, yeteneklerini, bir kaç parça el işi eşyalarını ve kelimelerini getirmişler.

Mazborsi, bu da rumca olabilir. ama arastırmalarıma gore Girit ağzı ve İtalyanca ile birleştirilmiş bir kelimeymiş. Yunanca “mazévo” (toplamak, bulmak) fiilinden türemiştir. Bir şeyi arayıp bulamazsam annem gelir ve mazborsi deyip uzatır. Gözünün önünde, dibinde gibi bir anlamı var sanırım.

Sabaha kadar şeytan pabucu dikmek. Bir olayla ilgili kötü düşüncelere dalıp uyuyamamak.

Komşunun eşeği kuyruksuz doğdu. Bir insanın çok işi gücü sıkıntısı olmasına rağmen, rahat edeceği bir zamanda olmadık bir dert çıkması.

Şimdi sen düşün Salamon. İçindekini söyleyip derdinden kurtulmak. Komşunun Salamon’a borcu varmış ve düşünmekten uykuları kaçıyormuş. Bir gün aklına dahiyane bir fikir gelmiş ve borcunu ödeyemeyeceğini Salamon’a söylemiş. Bugüne kadar ben uyuyamıyordum. Şimdi sen düşün Salamon demiş.

Cazu: Herhangi bir konuda içinden geçeni özgün bir şekilde ifade eden kız çocukları ve kadınlar için kullanılır. #nurayşe kaplan#anonim#orta karadeniz

Poetika ne ola?

Poetika bir yetimler ittifakı. John Berger, Hoşbeş isimli kitabında yetimler ittifakını şöyle tarif ediyor:

Gizli bir yetimler ittifakı öneririm. Birbirimize göz kırparız. Hiyerarşiyi reddederiz. Her türlü hiyerarşiyi. Dünyanın pisliğini olduğu gibi kabullenir, buna rağmen nasıl hayatta kaldığımıza dair hikâyeleri paylaşırız. Münasebetsiziz biz, kopuğuz. Evrendeki yıldızların yarısından fazlası hiçbir takımyıldıza ait olmayan yetim yıldızlardır. Takımyıldızların hepsinden daha fazla ışık verirler.

Ne yapıyoruz?

Poetika’da kavramlar üzerinden insanı (kendimizi ve ötekini) deşifre etmeye çalışıyor, farklılıkların gözümüze sokulduğu bu düzende ortaklıklarımızı hatırlıyor, hayatta yol alırken düşeni kaldırmak üzere el ele tutuşuyoruz. Bunu kimi zaman birlikte dertlenerek, kimi zaman birlikte gülerek ama her zaman üreterek yapıyoruz.

Nasıl yapıyoruz?

Her ay iki kere Zoom’da buluşuyoruz. Ve sonra farklı mecralarda üretim yapıyoruz.

Şöyle:

Poetika Master: Her ayın ilk pazarı bir kavram üzerinden buluşma, şurada: Poetika Master

Poetika Forum: Her ayın üçüncü pazarı bir çerçeve olmadan buluşuyoruz. Bir tür modern zaman mahalle kahvesinde buluşmak gibi.

Poetika Journal: Yazmak, çizmek, tasarlamak, elleriyle herhangi bir şey üretmek isteyen “Poetika”cılarla birlikte çıkardığımız dijital fanzin (belki de bir kitabın ayak sesleri), şurada: Poetika Journal

Poetika Mektep: Çalıştığımız, kafa yorduğumuz, üzerine yazdığımız çizdiğimiz kavramlar için 100+ saat video ve metinleri içeren müfredat: Yetişkin Eğitimi kayıtları/Münferit seminerlerimin kayıtları/Stephen Jenkinson, Paul Lynch vb röportajlar/Plymouth Üniversitesi Dartington College of Arts yüksek lisansımdan videolar, metinler/Ebeveynler, çocuk & ergenler için temrinler/Sepin Kafası Podcast kayıtları/Destekleyici farklı içerikler, yani başta Yetişkin Eğitimi olmak üzere bugüne kadar verdiğim bütün eğitim, atölye, seminer ve röportajlarım, hard disk’imdeki her şey, şurada: Poetika Mektep

Poetika Podcast: Poetika Mektep’teki bütün video ve ses kayıtların podcast formatı, şurada: Poetika Podcast

Poetika Denemeler: Poetika Journal’ın temeli denemelerim, şurada: Poetika Denemeler

Poetika Edebiyat: Kitaplar, edebiyat üzerine denemelerim, videolarım, şurada: Poetika Edebiyat

Poetika x Arkadaşlar: Poetika’ya yazılarıyla veya sohbetleriyle katkıda bulunan yazarlar, sanatçılar ve akademisyenler, şurada: Poetika x Arkadaşlar

Poetika Mektup/Bülten: Poetika aylık mektup/bülteni, o ayın bende bıraktıkları şurada: Poetika Mektup/Bülten

Üyelik

Poetika’ya ücretli ya da ücretsiz üye olabiliyorsunuz, şurada: Poetika Üyelik

Poetika Master ve Poetika Forum yani aylık buluşmalar, Poetika Journal yazarlığı, Poetika Mektep ve Poetika Podcast sadece ücretli üyelere açık.

Poetika Journal okurluğu, Poetika Denemeler, Poetika Edebiyat, Poetika x Friends ve Poetika Mektup/Bülten ücretli ve ücretsiz tüm üyelere açık.

Aylık üyelik ücreti 3,5 pound (Ekim kurlarıyla 196 TL), yıllık 30 pound (Ekim kurlarıyla aylık 140 TL’ye denk). Ücretler yabancı para çünkü Substack’in ödeme platformu Stripe Türkiye’de çalış(a)mıyor.

Diğer

Sadece iletişim amaçlı kullandığımız bir whatsapp grubu var, katılmak isteyenler için buraya tıklayın: Poetika Whatsapp