- Mekân, Ev

Read more

Poetika Yazı Kulübü Metinleri.

İç mekânın içsel değerleri üstüne yapılan fenomenolojik bir çalışma için kuşkusuz ev ayrıcalıklı bir varlıktır; elbette evi hem birliği hem de karmaşıklığı içinde ele almak ve böylece onun sahip olduğu tikel değerlerin tümünü temel bir değerde bütünleştirmek koşuluyla. Ev bize, hem dağınık hayaller hem de bir hayaller bütünü sunar. Her iki durumda da, hayalgücünün gerçekliğin değerlerini artırdığını kanıtlayacağız. Hayaller bir tür çekim gücüyle, evin çevresinde toplanır. Başımızı soktuğumuz bütün evlerden kalan anıları geride bırakarak, oturmayı düşlediğimiz tüm evlerin ötesinde, bütün korunmuş içsellik hayallerimizin özel değerinin doğrulanması olacak içsel ve somut bir öz bulabilir miyiz? İşte, temel mesele bu.

Bu meseleyi çözmek için evi, yargıların ve kurulan düşlerin etkisine sokabileceğimiz bir “nesne” olarak ele almak yeterli olmaz. Bir fenomenolog, bir psikanalist ve bir psikolog için (bu üç bakış açısı, içerik bakımından giderek azalan zenginlik sırasına göre dizilmiştir) söz konusu olan, evleri betimlemek, resimsi yanlarının ayrıntılarını vermek ve konforlu olmalarının nedenlerini analiz etmek değildir. Ilk erdemlere, yani ilk ikamet etme işlevinin, bir şekilde, doğuştan benimsendiğinı ortaya koyan erdemlere ulaşmak için, tam tersine betimleme sorunlarını aşmak gerekir (bu betimleme ister nesnel ister öznel olsun, yani ister olguları ister izlenimleri dile getirsin). Coğrafyacılar ya da etnograflar çok farklı yerleşim türleri betimlevebilirler. Bu farklılıklar karşısında fenomenolog, gü. venli, dolaysız ve merkezde yer alan mutluluk filizini ele geçirmek için gereken tüm çabayı gösterir. Her konutta, hatta şatoda bile ilk kabuğu bulmak; budur işte tenomenoloğun en başta gelen görevi.

Bizi, bulunmaktan hoşnut olduğumuz bir yere bağlayan ince ayrımların her birinin derin gerçekliğini belirlemek istediğimizde, birbiriyle kesişen ne çok sorun çıkar karşımıza! Bir fenomenolog ince ayrımı, ilk fışkıran psikolojik fenomen olarak kabul etmelidir. Ayrım, ek olarak yapılan yüzeysel bir renklendirme değildir. Dolayısıyla yaşadığımız mekânı, yaşamın tüm diyalektikleriyle uyum içinde nasıl doldurduğumu-zu, “dünyanın bir köşesine” gün be gün nasıl kök saldığımızı söylemek gerekir.

Çünkü ev, bizim dünyadaki köşemizdir. Çok kez söylendiği gibi, ilk evrenimizdir. Ev, gerçek bir kozmozdur. Kelimenin tam anlamıyla bir kozmozdur. Kendi içselliği içinde ele alındığında, en mütevazı ev bile güzel değil midir? “Mütevazı yuva”ları betimleyen yazarlar, mekânın potikasına ait bu unsura sık sık değinir. Ama bunun üstünde pek az dururlar. Mütevazı yuvada betimlenecek pek az şey olduğu için, burada fazla kalmazlar. Mütevazı yuvayı güncelliği içinde nitelerler ama ilkeliğini gerçekten yaşamazlar; düşlemeyi benimseyince zenginin de fakirin de, herkesin malıdır bu ilkellik.

Ancak bizim erişkin yaşamımız ilk edinimlerden o kadar yoksundur ve insan kozmozunun (anthropocosmique) buradaki bağları o kadar gevşektir ki, bu bağların evin evreniyle kurduğu ilk ilişkiyi hissedemeyiz bile. Ben ile ben-olmayan arasındaki diyalektik oyun sayesinde bir evren bulan, soyut biçimde “dünyalaştıran” filozoflar da yok değildir. Kesin olarak söylemek gerekirse, bu filozoflar evden önce evreni, kovuktan önce ufku bilirler. Oysa hayallerin gerçek başlangıç noktaları, eğer bunları fenomenolojik yöntemle inceliyorsak, ikamet edilen mekânın ne tür değerlere sahip olduğunu, beni koruyan ben-olmayanı somut olarak gösterecektir bize.

Gerçekten de burada, hayallerini keşfetmemiz gereken bir karşılıklılığa varıyoruz: gerçekten ikamet edilen her mekân, kendinde ev kavramının özünü barındırır. Yapıtımız boyunca, varlık en küçük bir barınak bulduğunda, hayalgücünün bu yönde nasıl çalışmaya başladığını göreceğiz: hayalgücünün, ele gelmez gölgelerden “duvarlar” ördüğünü, korunma yanılsamalarıyla içini rahatlattığını ya da tersine, kalın duvarlar ardında korkudan tir tir titrediğini, en sağlam surlardan kuşkulandığını göreceğiz. Kısacası barınan varlık, barınağının sınırlarını, en bitip tükenmez diyalektik içinde duyulur hale getirir. Evi gerçekliği ve sanallığı içinde, düşünceleri ve hülyalarıyla yaşar.

Fenomenolojik Çalışma.

Kavramlar.

Imago Mundi.

sebepsiz hüzün hocamdı
loş odalar mektebinde
harem ağaları lalaydı
kara sevdâma
uyudum
büyüdüm
ve nûrusiyâha ağladım

nûrusiyâha ağladığım zaman
annem sûzudilâra idi
ve babam bir tambur
annem sustu
babam küstü
ama ben niçin hâlâ nûrusiyâha ağlarım
nûrusiyâaah
nûrusiyâaahhh

Seçme Şiirler, Asaf Hâlet Çelebi, Everest

Romanı ödülü almadan okudum.

Çarpıldım.

Bitirdiğimde çok uzun bir süre hareketsiz yatak odamın tavanına baktım ve ağladım.

Devamlı David Szalay’un “Flesh” Çalma Listesi’ni dinliyorum, István sanki hep benimle.

Edebiyatın güzelliği işte bu.

Sadece yazarı David Szalay’unkini değil “daimon”ların dehasını bedenlemiş -ismiyle…

Read more

Robert Bly’dan bu şiiri sizlerle paylaşmak istedim.

Türkçe çevirisini bulamadım, keşke biri çevirse.

Sevgiyle,

Sepin

EARLY MORNING IN YOUR ROOM

It’s morning. The brown scoops of coffee, the wasplike

Coffee grinder, the neighbors still asleep.

The gray light as you pour gleaming water—

It seems you’ve travelled years to get here.

Finally you deserve a house. If not deserve

It, have it; no one can get you out. Misery

Had its way, poverty, no money at least;

Or maybe it was confusion. But that’s over.

Now you have a room. Those light-hearted books:

The Anatomy of Melancholy, Kafka’s Letter

To His Father, are all here. You can dance

With only one leg, and see the snowflake falling

With only one eye. Even the blind man

Can see. That’s what they say. If you had

A sad childhood, so what? When Robert Burton

Said he was melancholy, he meant he was home.

Morning Poems, Robert Bly, Harper Perennial, 1998

Mart & Nisan Postası burada. Ancak yazabildim. Zaten pek bir haber de yok bende bu iki aydan.

Mayıs Postası’nda görüşene dek kendinize iyi bakın.

İyi bayramlar, iyi tatiller herkese.

Sepin

Yazmak & Düşünmek İşleri

- Metinlerinden birini yazdığım Monologlar Müzesi Kuğugölü oynanmaya başlandı. Moda’da - Nesin Vakfı Projesi, Moda Caddesi no 63 adresinde.

Gitmek isterseniz detaylar şurada: Kuğugölü

- Dil dersleri ve sanat teori dersleri devam. Kuvvet antrenmanı ve yürüyüşler işten güçten aksadı.

- Bilgi Üniversitesi’nde Serhan Ada’nın dersine konuk oldum. Öğrencileriyle yazmak üzerine sohbet ettik.

Poetika Yazı Kulübü

- Poetika Yazı Kulübü’nde bir yenilik var. Kulüpte artık Dartington College of Arts/Plymouth Üniversitesi’ndeki yüksek lisansımdan devşirme yazı pratikleri paylaşıyorum. Belirli bir metafor etrafında, edebi ve sanatsal kaygıları bir kenara bırakarak yazıyor ve yazdıklarımız üzerinden sohbet ediyoruz. Her ay iki buluşma var. Diğer detayları bu gönderinin en altına kopyaladım.

Aramıza katılmak isterseniz şuradan başlayabilirsiniz:

Kurmaca / Tiyatro

- Beklenen Dargın Anılar

2383 Yapım & Kadıköy Emek Tiyatrosu

Yazan: Talin Azak

Yöneten: Ahmet Sami Özbudak

Oyuncu: Pınar Yıldırım

Pınar Yıldırım Monologlar Müzesi Pavyon oyunundaki performansıyla 28. Yapı Kredi Afife Tiyatro Ödülleri'nde "Yardımcı Rolde Yılın En Başarılı Kadın Oyuncusu" ödülünü kazandı.

Tören konuşmasında ekonomik zorluklara dikkat çekti, ödülünü Gezi Parkı davası tutuklusu Can Atalay'a ithaf etmişti.

Konuşma şurada:

Pınar Yıldırım / Tören Konuşması

Poetika Yazı Kulübü Hakkında

Poetika Yazı Kulübü’nde kavramlar üzerine ve belirli bir metafor etrafında, edebi ve sanatsal kaygıları bir kenara bırakarak yazıyor -bazen çizenler, fotoğraf çekenler de oluyor- buluşmalarda yazdıklarımızı okuyor ve üzerine tartışıyoruz. Bunun herkese ne kadar iyi geldiğini yazarak anlatmak zor.

Bir yandan zamanla Poetika’nın kendi metaforları ortaya çıkıyor, “dikiş makinası” ve “hırka” gibi. Yani üretim kendi dilini kuruyor.

Yazıları Poetika Journal adını verdiğim dijital fanzin sayılarında biriktiriyoruz. Adı “Poetika Journal” çünkü journal İngilizcede hem dergi, gazete hem de günlük demek. Bu ikinci anlamıyla Poetika Journal bir kayıt alma ve unutmama akdi.

Not: Hiçbir şey yazmadan dinleyici olarak katılım da mümkün, birçok katılımcı dinlemeye geliyor.

Poetika Yazı Kulübü’ne Üyelik

Poetika Yazı Kulübü’ne -Poetika’ya- ücretli ya da ücretsiz üye olabiliyorsunuz, şurada: Poetika Üyelik

Poetika Master ve Poetika Forum yani aylık buluşmalar, Poetika Journal yazarlığı, Poetika Mektep ve Poetika Podcast sadece ücretli üyelere açık.

Poetika Journal okurluğu, Poetika Denemeler, Poetika Edebiyat, Poetika x Friends ve Posta Poetika ücretli ve ücretsiz tüm üyelere açık.

Aylık üyelik ücreti 3,5 pound (güncel kurla 216 TL), yıllık 30 pound (güncel kurla aylık 154 TL’ye denk). Ücretler yabancı para çünkü Substack’in ödeme platformu Stripe Türkiye’de çalış(a)mıyor.

Sadece iletişim amaçlı kullandığımız bir whatsapp grubu var, geyik yasak, katılmak isterseniz buraya tıklayın lütfen: Poetika Whatsapp Grubu

Görüşmek üzere, hoşça kalın.

Sepin

Annenizin İzi / Çocukluğun İzi size neler yazdırıyorsa, bırakın aksın.

Son yazı kulübü buluşmasında konuştuğumuz gibi, Beckett usulü, önce yazın, sonra düşünün.

Berna’nın bu yazısı belki ilham verebilir.

Berna

Poetika Journal: Annenin Çocukluğu

Annemin çocukluğunun geçtiği ev, anneannemin yattığı mezarlığın tam karşısında…

Read more

3 months ago · 14 likes · 3 comments · Berna The Rebel

Kreatif Yazar

Peotika Journal #8

Bir varmış…

Read more

a month ago · 5 likes · 3 comments · Serda

Berna

Poetika Journal: İz

14-15 yaşlarında olmalıyım…

Read more

9 days ago · 7 likes · 8 comments · Berna The Rebel

İzlediğiniz oyun, film, gezdiğiniz sergi, gittiğiniz bir konserle alakalı izlenimlerinizi burada arşivleyeceğiz.

Her zamanki gibi yorumlara Substack yazısı olarak bırakırsanız, ben ana metine ekleyeceğim.

Sevgiyle,

Sepin

Kreatif Yazar

Poetika Turşu #1

“Ben bir renk ressamıyım. Güneş de renkleri öldürdüğü için tabiatı havanın karardığı, bulutların biriktiği veya yağmurdan sonra toprağın, ağaçların ve binaların yıkandığı, renklerin meydana çıktığı saatlerde sevmekliğim bu yüzden olabilir. Koyu tonları da daha çok bu tonlar arasında uygun yerlere konulan ışıkların veya alttan gelen aydınlanmanın olgun c…

Read more

21 days ago · 2 likes · 4 comments · Serda

Kreatif Yazar

Poetika Turşu #2

Şaşırtıcı bir şekilde bu serinin ikinci yazısını yazıyorum. Meğer gezmek için de böyle bir itelemeye ihtiyacım varmış. Normalde gezmeyi sevmem. Benim için her şey büyük bir kaygı meselesi çünkü. Kolay gidilmeli, kolay gelinmeli, kalabalık saatler olmamalı, mümkünse bir hafta önceden bilmeliyim filan. Yani bu en sevdiğim arkadaşımla buluşacak olsam bile …

Read more

11 days ago · 2 likes · 2 comments · Serda

Önce düşün, sonra yaz.

Beckett. Önce dans eti, sonra düşün.

Sabah sayfaları.

Sabah sayfaları ve Metafor.

Köy ve Orman / Yaban / Bilinç Dışı.

Read more

Alternatif 1

Yazmadığınız bir Poetika Journal sayısı varsa onu tamamlayın.

Alternatif 2

- Bugüne kadar farklı Poetika Journal sayılarına yazdığınız bütün yazılara geri dönün. Onları okuyun, sesli olabilir.

- Üzerine bir gece yatın. Ya da birkaç gece, ne kadar gerekirse. Yazılardaki zıtlıkları, ikilikleri, tezatları, benzerlikleri, bağları bulun. İşaretleyin.

- Bunların üzerine de yatın. İçinizde demlensinler.

- Sonrasında içinizde belirivereni bulmaya çalışın. Bir metafor, bir imge, bir sözcük.

- Ne geliyorsa, geldiyse onu yanınızda taşıyın.

Kreatif Yazar

Poetika Journal #7

Geçmiş yazılara bakmak, yeni bir konuda yazmamak iyi geldi. Önce hepsini PDF yapıp tabletten okudum. Sonra dikkatimi çeken sözcükleri işaretledim. Bazıları tekrar edenlerdi, ama çokça fiile ellerim gitti. Eylem adamıyım vesselam! Durdum mu kendimi dinlemekten korkuyorum. Kendimi dinlemek iyi değil. Beynimin işlerine şaşırıyorum. Bazen kendini dinlemek i…

Read more

2 months ago · 2 likes · 1 comment · Serda

Graduated from Üsküdar American Academy and the Department of Management at Boğaziçi University. She went on to complete an MA at Plymouth University’s Dartington College of Arts, where she focused on oral and written stories, working closely with the British writer Martin Shaw on her thesis.

Her novel Hoyrat was published in 2024, following her earlier work Ağıtların Tanrısı (2021). In her children’s Noa series, she explores themes of death, grief, and impermanence. She writes on contemporary world literature for OT Magazine and lives in Istanbul with her two children.

Boğaziçi Üniversitesi Nazım Hikmet Kültür ve Araştırma Merkezi

18 Aralık 2024

Pandora’nın Merakı, Eylül Görmüş, Bloomberg

26 Haziran 2024

Doğan Kitap, Cem Erciyes

26 Temmuz 2024

Yazıdaki Diyalektik:

Prometheus ve Epimetheus

Önce yap, sonra düşün

Read more

Herkese merhaba,

Poetika Yazı Kulübü yazarlarından Serda Sez, Ebru Köken Ünlü, Berna Sagun ve İlknur Kır’ın yazı ritüellerini Serda Sez derledi. Aşağıda paylaşıyorum.

İlham olmasını dilerim.

Sevgiyle,

Sepin

Serda Sez

Sepin yönergeyi verdiğinde ilk önce konu üzerinde düşünüyorum. Aklıma bir şeyler gelmeye, yazı içeriği, cümleler gelmeye belirmeye başlayınca hemen onları unutmamak için telefonuma not alıyorum çünkü mutlaka iş yaparken geliyor onlar aklıma. Bir şekilde kabataslak birkaç tane not olduysa elimde artık bilgisayara geçiyorum. Deftere yazmıyorum dolayısıyla bilgisayarda yazıyorum. Mutlaka masamda yazmak istiyorum ve elbette odamda. Yanımda kahvem olacak ya da bitki çayı olacak. Bir bardak suyum mutlaka olacak. Masam ve odam beni yazma konusunda tetikleyen yegâne mekan. Çünkü ben kırtasiyeyi aşırı seviyorum. Şu an kaç yaşındayım ama masamı görseniz beş yaş masası gibi… Rengarenk kalemler, dört beş tane kalemlik. Onlara asılı minik oyuncaklar. Başka bir sürü aksesuar var masamda rengarenk. O da benzer şekilde kitaplar ve defterlerle dolu. Masamda sol tarafımda kırmızı ışık veren bir masa lambam var. Özellikle yağmurlu günlerde o loş ışıkta yazmayı çok seviyorum. Bir harici klavyem var. Daha çok oyun oynayanların kullandıkları tür bir klavyeymiş ama ben daktilo sesi çıkartıyor diye almıştım. Onda yazmak çok keyifli oluyor ve yazdıkça yazasım geliyor klavyenin başında. Yazdıktan sonra yazımı birkaç kere okuyup hemen arkasından da yayımlıyorum. Arka fonda çoğunlukla müzik oluyor. Radyo dinlemeyi tercih ediyorum. Ama sadece müzik olan bir kanal oluyor bu, sunucu vs olmuyor. Ama salonda, ben orada olmasam da, mutlaka televizyon da açık oluyor. Evin sessiz olmasını sevmiyorum. Poetika’da beni yazıya hazırlayan ve özendiren başka bir şey de toplantılarda aldığım notları yazdığım müsvedde defterim. Kâğıt alışveriş çantalarından yapmıştım. Toplantıda ona not almayı ve arkadaşlarımı dinlerken ona şekiller çizmeyi çok seviyorum. Poetika’ya eklenmiş diğer videoları, yazıları, bu süreçte önüme çıkan başka yazıları, şiirleri, filmleri, müzikleri, dizileri konularımızla bağlantılı olan birçok şeyi yazdığım bir de temiz bir ajandam daha var. Hatta kimi rüyalarımı da eklediğim oluyor o deftere. Bu iki defterin varlığı da beni yine yazı konusunda besleyen araçlar.

Ebru Köken Ünlü

Ben aslında hala çok severim kâğıt kalemi o yüzden bir defter vardır mutlaka yanımda bir küçük not defteri vs. Ama bu cep telefonlarının notlar kısmını keşfedip kullanmaya başladıktan sonra ben de onu tercih eder oldum. Konu başlığı belli olduktan sonra, o zaten böyle kafamda arka planda hep çalışmaya başlıyor ve bir metaforu, o konuyla ilgili ya da yazıda kullanmak istediğim bir cümleyi, ne zaman geleceği belli olmadığı için, geldiğinde hemen telefonumun yanı başında olması ve hemen not alabilmem çok iyi oluyor. Ben çoğunlukla balkonda yazmayı seviyorum. Gündüz ise Türk kahvemi alıyorum. Bir bardak su olması gerekiyor. Benim olmazsa olmazım müzik. O gün hiç böyle bir şey iyi gelmiyorsa ya da dikkatimi dağıtıyorsa bir uygulama indirdim. Özellikle dikkat dağınıklığı olan insanlar için çok işe yarıyor. Bu uygulamada arkada odaklanmayı sağlayan birtakım sesler ya da ritim oluyor ama illa benim bulunduğum ortamda arkada bir müzik olması gerekiyor. Akşam yemek sonrası yazacaksam vakit olarak rahatsam yine çayımı kahvemi alabiliyorum ya da bir kadeh şarabımı alabiliyorum yanıma. Bilgisayarın başına oturduğumda eğer elimde konuyla ilgili dört beşcümle ya da bir iki metafor varsa telefonun notlarında, nerde kullanacağımı biliyorum ve onlar serpilmeye başlıyor bu sefer yazının içine. O oluş aşamasını çok seviyorum. O çok keyifli. İşin en eğlenceli kısmı o bütün oluşma kısmı. Her cümle kendi yerini buluyor. Sonra genelde birkaç kez okuyorum yazdığımı. Bir iki kez yüksek sesle okuyorum. Yüksek sesle okumayı çok tavsiye ediyorum çünkü o zaman görmediğim hata ya da cümle düşüklüğünü görebiliyorsun. Ben çok faydasını görüyorum bunun. Sonra bir süre de bekliyor. Paylaş paylaşma oldu olmadı belki bir şeyler değiştiririm derken öyle de bir süreç geçiyor. Sonrasında da böyle bir cesaret geldiği anda da paylaşıyorum.

Berna Sagun

İki tane çok disiplinli yazan kişi konuştu ben hiç öyle şeyler yapmıyorum. Sepin paylaşıyor ve o yazı bende oluşmaya başlıyor. Düşünmeye başlıyorum. Birçok şey geliyor aklıma, bazen not alıyorum, “Şundan bahsederim bundan bahsederim” diye… Sonra o not aldığım şeylerin hiçbirinden yazıda bahsetmiyorum. Yazıyı kafamda taşıma kısmı çok önemli benim için. Tek disiplinli yaptığım şey o olabilir. Sürekli kafamda çeviriyorum hani neresinden alsam nasıl anlatsam vs. Oturduğum zaman bambaşka bir şey de çıkabiliyor, hiç düşünmediğim bir şey de çıkabiliyor. Yazma bence o anlamda da çok büyülü bir şey, farkında olmadığımız şeyleri açığa çıkarmak için çok güzel bir araç yazmak. Genelde telefonun notlarına ya da bilgisayarın notlarına yazıyorum. Bilgisayarın notlarına yazdığımda şöyle bir sıkıntı oluyor. Türkçe klavyem yok benim burada. Dolayısıyla sonrasında Türkçe karakterlerle ilgili çok büyük sıkıntı yaşadığım için telefonun notlarına yazıyı çıkarıp sonra bilgisayardan paylaşmayı tercih ediyorum. Çünkü bilgisayardan okumak daha rahat geliyor bana ya da eğer bilgisayardan yapacaksam Türkçe karakterleri yukarı koyup kopyala yapıştır şekilde yazmam gerekiyor ki o yazı sürecini bayağı baltalayan bir şey oluyor. O yüzden o şekilde yapmamaya çalışıyorum ama öyle yazdığım yazılar da oldu. Ben konfor arayan bir insan değilim. Telefonum ya da bilgisayarım neredeyse orada hani böyle etrafımda dünya yanıyor olsa da eğer o sırada yazmak istiyorsam yazıyorum. Hiçbir şey beni durdurmuyor o sırada. En son hatta bu annenin çocukluğu konusunda toplantıya girmeden yarım saat önce yazıya başladım. Ben bir aklımdakileri yazayım derken yazının tamamı çıktı. Ben yazı çıktıktan sonra asla beklemiyorum hemen paylaşıyorum. İçinde yazım hatası filan da varsa o öylelikle kabulüm deyip devam ediyorum. Bence burada belli bir kaygı gütmediğimiz için yazının bir editoryal süreci olması da bana doğru gelmiyor, o da yazıya dahildir deyip paylaşıyorum. Bence o hatalardan çok tatlı şeyler çıkıyor. Yazılarımda özellikle burada böyle yazdım kaldı diye söylediğim yerler de oluyor söylemediğim ama özellikle tuttuğum hatalar da oluyor. Ben böyle hiçbir şey içmeden, hiçbir ritüelim olmadan, bazen telefonda bazen bilgisayarda o sırada neresi iyi gelirse bana orada yazıyorum. Dediğim gibi önemli olan şey düşünmek. Benim için orada o konu üzerine istişareye yatmak dedikleri şey vardır ya o kısım benim için önemli. Eğer o kısım tamamlanmadıysa yazmaya asla geçemiyorum ama yazdıysam, bittiyse hemen paylaşıyorum.

İlknur Kır

Benim de benzer şekilde zihinsel bir sürecim oluyor ve genellikle gece uykuya dalmadan önce veya bu süreç biraz fazla uzun sürerse o geceyi uymadan geçirmeyi göze alıyorum. Çünkü o düşünceler birbiri ardına geliyor ve bazı şeyleri de belki kendimce biraz kendimi zorlayarak not alarak değil de zihnimde evirip çeviriyorum. Bende de benzer şekilde artık yazabilirim yazmak istiyorum dediğim zaman telefonumun not kısmına yazıyorum. Kâğıt kalem kullanmıyorum genellikle çünkü çok hızlı bir şekilde akıyor o düşünceler. Bir iki cümle yazayım biraz bekleyeyim, düşüneyim yazayım gibi olmuyor süreç. O akışa bırakıyorum biraz kendimi. Sonrasında da çok fazla revize etmek istemiyorum açıkçası. O bana biraz yük gibi de geliyor çünkü o anda böyle o akış nasılsa daha doğal ve olması gerektiği gibi çıkıyor diye düşünüyorum ben de. Ortamımın çok sessiz olması gerekiyor. Müzik, kahve, çay, su gibi şeyler benim çok dikkatimi dağıtıyor. Genellikle kendi odamı tercih ediyorum ama oğlumun odasını nedense belki daha orada duygu olarak güvende ve daha iyi mi hissediyorum bilemiyorum ama oğlunun odasını da tercih ediyorum yazı yazarken kendi odamla birlikte. Bazen o metaforlar üzerinde zihinsel olarak gece uykuyla uyanıklık arasında gidip geliyorum. Evet, burada güzel bir akış var işte onu kalksam not alsam diyorum ama o kadar üşeniyorum ki onu böyle aklımda, zihnimde tutmam gerekiyor. Bazen yaş gereği zaman zaman o beyin sisine de belki, ona da bir direnç göstererek ve ona da bir savaş açarak ben bunu hatırlayacağım sabah ya da yazacağım zaman bunu kullanacağım diye de kendi kendime telkinde bulunuyorum. Yazmak gerçekten benim için terapi gibi… Sepin diyor yani hani “yazmazsam ölecektim.” Gerçekten bana çok iyi geldiğini yıllar sonra fark ettiğim bir aktivite mi diyeyim artık nasıl isimlendirilir bilmiyorum. Burada evet bir edebi kaygı gütmeden yazılar yazılıyor ama şunu da söylemek istiyorum gerçekten o duygu aktarımı, yazan arkadaşlar için söylüyorum, o kadar insanın içine işleyen o kadar güzel ifadelerle geliyor ki ben çok feyz alıyorum çok da keyif alıyorum okurken. Hepsinin yüreğine sağlık.

Bedriye Polat Altınöz

Yazan değil deneyen bir yerdeyim. Birini ya da bir süreci takip etmek beni daha çok motive ediyor. Bu anlamda Poetika var. Orada yazılanları okumak bende demlenip arada yazıya dönüşüyor. Hedefim aylık bir yazı. Poetika için yazacaklarımı direkt bilgisayar başında yazıyorum. Bu sayede Substack’i de çözüyorum. Platformda kendime yazıp şimdilik yayınlamadıklarımı da tutuyorum. Kalemlerim ve defterlerim kolayca ulaşabileceğim ve evin en sevdiğim yerinde. Bir de arada hazır mandala çıktıları boyuyorum. O sırada yeni şeyler dinlemek iyi geliyor, demlenmek iyi geliyor.

Melahat

Poetika Yazı Kulübü Yazarları Nasıl Yazıyor?

Sabah Sayfaları Üzerine…

Read more

a month ago · 2 likes · Melahat

Şubat Postası burada.

Mart Postası’nda görüşene dek kendinize iyi bakın, birbirimize lazımız.

Sepin

Yazmak & Düşünmek İşleri

- Son aylarda Ahmet Sami Özbudak’ın Monologlar Müzesi / Kuğugölü işi için bir metin yazdım. Daha önce bir tiyatro metni yazmamıştım. Olur mu olmaz mı derken oldu galiba.

Harika iki kadın, dramaturg Sinem Öztürk ve oyuncu Selen Öztürk (soyadları aynı evet) ile çalışma imkanı bulduğum için çok şanslı hissediyorum. Yazar ve yönetmen Ahmet Sami Özbudak’la da tabii.

- Dil dersleri ve sanat teori dersleri (Memed Erdener ile) devam.

- Galatasaray Lisesi’nde Edebiyat Günleri’nde misafirdim. Gençler ve sohbet çok keyifliydi. Hocalarla okulu da epey gezdim, kütüphanelere girdim çıktım. Önünden yüzlerce kere geçmişimdir ama o binaların içinde olmak çok farklıydı. Hoyrat’ın birkaç sahnesi Galatasaray Lisesi’nde geçer, hatırlayan varsa. Bu açıdan da tatlıydı.

- Martı Kitap Kulübü’nde Hoyrat sohbetine katıldım. Okurları, farklı bakış açılarını dinlemek hep güzel.

- Kuvvet antrenmanı ve yürüyüşler devam.

Poetika Yazı Kulübü

- Poetika Yazı Kulübü’nde bir yenilik var. Kulüpte artık Dartington College of Arts/Plymouth Üniversitesi’ndeki yüksek lisansımdan devşirme yazı pratikleri paylaşıyorum. Belirli bir metafor etrafında, edebi ve sanatsal kaygıları bir kenara bırakarak yazıyor ve yazdıklarımız üzerinden sohbet ediyoruz. Her ay iki buluşma var. Diğer detayları bu gönderinin en altına kopyaladım.

Aramıza katılmak isterseniz şuradan başlayabilirsiniz:

Ya da şuradan:

- Örnek olarak Poetika Yazı Kulübü şubat kaydı burada:

- Poetika Yazı Kulübü üyeleriyle Kemal Varol’la birkaç sene evvel yaptığımız Roman Atölyesi kaydını paylaştım. Burada:

Kurmaca / Edebiyat

- Geber Aşkım

Ariana Harwicz, çev. Seda Ersavcı, Tersine Kitap. 2018 Man Booker adayı. 2018 Republic of Consciousness Ödülü adayı. Lynne Ramsay imzalı sinema uyarlaması, 2025 Cannes Film Festivali’nde prömiyer yaptı.

Çeviriye, Türkçesine hayran kaldım.

Kurmaca / Tiyatro

- En Sevdiğinden Başla

Tiyatro Hemhâl

Yazanlar: Selen Örcan, Hakan Emre Ünal, Nezaket Erden

Yöneten: Büke Erkoç & Hakan Emre Ünal Assistant Director

Oyuncular: Hakan Emre Ünal, Nezaket Erden, Barkın Sarp, Elif Aydın ve Mert Yılmaz Yıldırım

Sert metin, özellikle Hakan Emre Ünal çok etkileyici. Metnin zarının işi sahnelemeye yüklenmiş gibi hissettirdi bana.

- Tebdil

Yazan & Yöneten: Ahmet Sami Özbudak

Oyuncular: Burak Üzen, Erkan Akbulut, Fehmi Karaarslan, Gülşah Fırıncıoğlu, Özge Borak ve Onur Erdemir

Üçüncü izleyişim. İstanbul’da yaşayanlar kaçırmasın. Başka bir şey demiyorum.

Müzik

- Bir Hikâye, Bir Türkü

Yekta Kopan & Coşkun Karademir

Söyleşen: Yekta Kopan Çalan ve Söyleyen: Coşkun Karademir

Yazan: Özlem Belkıs

Perküsyon: Burak Çakır / Akustik Bas: Alper Uğurlar / Gitar: Şeyhmus Fidan / Duduk: Cem Killik / Kemane: Hüseyin Yalçın / Vokalist: Esma Kaya / Tonmaister: Ertan Keser

Coşkun Karademir’i ilk defa geçen sene İKSV Caz Festivali’nde dinlemiştim. Fırsat buldukça da dinlerim. Türkü dinlemek her hâlükarda çok hoşuma gidiyor.

Görsel Sanatlar

- Bir Düşün İçinde

Ani Çelik Arevyan’ın fotoğraf sergisi. Merdiven Art Space, Fındıklı.

Ani’nin ağzından fotoğrafların hikâyelerini dinlemek çok keyifliydi.

Fotoğrafın ne büyüleyici olduğunu düşündüm.

Çoluk çocuk yokken heves etmişliğim, Muammer Yanmaz’ın kursuna gitmişliğim var.

Poetika Yazı Kulübü Hakkında

Poetika Yazı Kulübü’nde kavramlar üzerine ve belirli bir metafor etrafında, edebi ve sanatsal kaygıları bir kenara bırakarak yazıyor -bazen çizenler, fotoğraf çekenler de oluyor- buluşmalarda yazdıklarımızı okuyor ve üzerine tartışıyoruz. Bunun herkese ne kadar iyi geldiğini yazarak anlatmak zor.

Bir yandan zamanla Poetika’nın kendi metaforları ortaya çıkıyor, “dikiş makinası” ve “hırka” gibi. Yani üretim kendi dilini kuruyor.

Yazıları Poetika Journal adını verdiğim dijital fanzin sayılarında biriktiriyoruz. Adı “Poetika Journal” çünkü journal İngilizcede hem dergi, gazete hem de günlük demek. Bu ikinci anlamıyla Poetika Journal bir kayıt alma ve unutmama akdi.

Not: Hiçbir şey yazmadan dinleyici olarak katılım da mümkün, birçok katılımcı dinlemeye geliyor.

Poetika Yazı Kulübü’ne Üyelik

Poetika Yazı Kulübü’ne -Poetika’ya- ücretli ya da ücretsiz üye olabiliyorsunuz, şurada: Poetika Üyelik

Poetika Master ve Poetika Forum yani aylık buluşmalar, Poetika Journal yazarlığı, Poetika Mektep ve Poetika Podcast sadece ücretli üyelere açık.

Poetika Journal okurluğu, Poetika Denemeler, Poetika Edebiyat, Poetika x Friends ve Posta Poetika ücretli ve ücretsiz tüm üyelere açık.

Aylık üyelik ücreti 3,5 pound (güncel kurla 207 TL), yıllık 30 pound (güncel kurla aylık 148 TL’ye denk). Ücretler yabancı para çünkü Substack’in ödeme platformu Stripe Türkiye’de çalış(a)mıyor.

Sadece iletişim amaçlı kullandığımız bir whatsapp grubu var, geyik yasak, katılmak isterseniz buraya tıklayın lütfen: Poetika Whatsapp Grubu

Görüşmek üzere, hoşça kalın.

Sepin

Poetika Journal’ın “Annenin Çocukluğu” sayısı aşağıda:

Kreatif Yazar

Poetika Journal #6

Telgrafın Tellerine Kuşlar mı Konar - Candan Erçetin…

Read more

3 months ago · 9 likes · 2 comments · Serda

Berna

Poetika Journal: Annenin Çocukluğu

Annemin çocukluğunun geçtiği ev, anneannemin yattığı mezarlığın tam karşısında…

Read more

3 months ago · 8 likes · 3 comments · Berna The Rebel

Deko

Annemin çocukluğunun yasını tutuyorum.

İnsan annesinin çocukluğunun yasını tutar mı? Ben tutuyorum…

Read more

3 months ago · 8 likes · 1 comment · Deko

luvdesire

“Poetika Journal: Annemin Çocukluğu”

Anneannemin ilk yardımcısı büyük teyzemden sonra doğan, bir kız kardeş üzerine bir de erkek kardeş doğunca çocuk kalabalığından fırsat bu fırsat ortalıktan kaybolabilen, kah bahçede tavuk, kah mahallede kedi peşinde koşan bir sarı civciv annem…

Read more

3 months ago · 2 likes · luvdesire

Ebru's Substack

Poetika Journal: Annenin Çocukluğu

Direktifleri okudum elbet. Bir önceki konudan hakimim de zaten. Lakin bu kez uygulamadım hiç birini yalan yok, zira gerek olmadı. Sanki yazmaya çoktan hazırmışım gibi, hep beklediğim bir komutu almışım gibi; yazmayı çok kez düşünüp zihnimde, bir sebepten ertelediğim o mevzuyu, bu kez başlık olarak görmek yetti…

Read more

3 months ago · 3 likes · 2 comments · Ebru K. Ünlü

Bedriye’s Substack

anne-çocukluklara tesekkürler

annelerimizin çocuklugu dedik ve hepimizin bir yerindeki yumrulara yenileri eklendi…

Read more

2 months ago · 1 like · Bedriyevsbedis

Bedriye’s Substack

ACI YER MİYDİNİZ?

Erkekler neden en acıyı yeme yarısına giriyor…

Read more

2 months ago · 1 like · Bedriyevsbedis

Bedriye’s Substack

anne-çocukluklara tesekkürler

annelerimizin çocuklugu dedik ve hepimizin bir yerindeki yumrulara yenileri eklendi…

Read more

2 months ago · 7 likes · 3 comments · Bedriyevsbedis

Dartington College of Arts/Plymouth Üniversitesi’ndeki yüksek lisansımdan devşirme bir yazı pratiği ile Poetika Yazı Kulübü metaforlarını harmanladım, adımlar aşağıda:

Araçlar

Kendiniz

Bir defter

Bir kalem

Annenizin bulabildiğiniz en genç fotoğrafı

Gözlerinizi bağlamak için bir fular ya da şal

Evinizde bir köşe

Eylem #1 — Dokunma

Süre: yaklaşık 10 dakika

5 dakika boyunca:

Rahat edebileceğiniz bir yere oturun.

Gözlerinizi bağlayın.

Bir süre hiçbir şey yapmayın.

Bekleyin.

Sonra ellerinizi kullanın.

İçinde bulunduğunuz mekâna dokunun.

Duvara.

Yere.

Bir kumaşa.

Bir yüzeye.

İsterseniz olduğunuz yerde kalabilirsiniz.

İsterseniz, kendinizi güvende hissediyorsanız, biraz hareket edebilirsiniz.

Acele etmeyin.

Bir doku bulun.

Parmaklarınızın tekrar tekrar dönmek istediği bir doku.

Onu tanıyın.

Sonra göz bağınızı kaldırın.

Bir elinizi seçtiğiniz dokunun üzerinde bırakın.

Diğer elinizle deftere dönün.

5 dakika boyunca:

Dokuyu çizin

veya

Dokunun sizde uyandırdığı şeyi yazın.

Dokuyu görerek değil.

Dokuyu hatırlayarak.

Eylem #2 — Annenin Çocukluğu

Süre: yaklaşık 10 dakika

5 dakika boyunca:

Gözlerinizi kapatın.

Tam önünüzde annenizin çocukluğu var.

Ellerinizi dürbün gibi iki gözünüzün önüne getirin.

Gözleriniz hâlâ kapalı.

Bakın.

Annenizin çocukluğuna bakın.

Orada bir dünya var.

Bir sokak olabilir.

Bir oda.

Bir kapı aralığı.

Bir yaz öğleni.

Bir kış sabahı.

Belki bir ses.

Belki bir gölge.

Bu dünyadan tek bir imge seçin.

Deftere dönün.

5 dakika boyunca:

Yazın

veya

Çizin

veya

Bu imgeye bir jest ya da sesle karşılık verin.

İstediğiniz zaman bırakabilirsiniz.

Durun.

Geri çekilin.

Bir süre hiçbir şey yazmayın.

Poetika Journal Protokolü

Poetika’ya www.sepinsinanlioglu.com adresinden ulaşıyorsunuz diye belki farkında değilsiniz, burası Substack platformunda işliyor. Substack alternatif bir sosyal medya mecrası ve hesap açmak ücretsiz, alışageldiğimiz sosyal medya hesapları gibi düşünün.

Yazılarınızı Poetika Journal’da yayımlayabilmem için öncelikle Substack’te hesap açmanız gerekiyor: www.substack.com

Poetika Journal için yazınızı Substack hesabınızda, “Poetika Journal: Annenin Çocukluğu” başlığı altında paylaşın. Artık bir Poetika Journal yazarısınız.

Yazınızın link’ini bu gönderinin altına yorum olarak bırakın, bunu yaptığınızda yazınızın Poetika Journal’da yayımlanmasına rıza vermiş oluyorsunuz.

Haydi başlayın!

Read more

Poetika Journal’ın “Minutiae” sayısı aşağıda:

Ebru's Substack

Poetika Journal: Minutiae

Ablam, abim ve ben. Evimizin salonuna inen merdivenin basamaklarında yukarıdan aşağıya, bu sırayla durup poz vermişiz. Ben en fazla dört yaşındayım, bu durumda abim on iki, ablam on dört yaşında. Çiçekli, mavi basma elbisem var üzerimde, aynı basmadan ablamın da üzerinde var bir elbise, annem dikmiş ikimize de. Bayram falan herhalde çünkü aynı elbiseyle…

Read more

4 months ago · 5 likes · 1 comment · Ebru K. Ünlü

Berna

Poetika Journal: Minutiae

Kitaplığımın önünde oturuyorum…

Read more

4 months ago · 7 likes · 3 comments · Berna The Rebel

Kreatif Yazar

Poetika Journal #5

Apansız çıkageliyor sevgin…

Read more

4 months ago · 6 likes · 6 comments · Serda

Esra Onur

Poetika/ Dürbün

Babam beş çocuğuna, daha iyi bir gelecek sağlamak için türlü sınav ve mülakatları son denemesinde geçip Almanya’ya öğretmen olarak gidiyor. Bir yıl içinde onsuz neler yaşadık hatırlamıyorum. “…unutmak madem yok, madem büyük yalan, neden hatırlamaz insan?” diye düşünüp soru iliştiriyorum metin sayfasına…

Read more

4 months ago · 1 like · Esra Onur

Bu Poetika Journal sayısı için Dartington College of Arts/Plymouth Üniversitesi’ndeki yüksek lisansımdan devşirme bir yazı pratiği ile Poetika Yazı Kulübü metaforlarını harmanladım, adımlar aşağıda:

Araçlar:
Kendiniz. Bir defter. Bir kalem.
Evinizde bir köşe.

Eylem #1
Bir gözünüzü kapatın.
Diğer gözünüzün önüne elinizi dürbün gibi koyun.
Bakış daralsın, dünya küçülsün.

Beş dakika bakın.
Yakından. Yavaşça.
Bulunduğunuz yerin en küçük ayrıntılarına kadar.

Süre dolduğunda, gördüklerinizden yalnızca birini seçin.
Bir beş dakika daha sadece onunla kalın.

Yazın.
Çizin.
Ya da bir sesle, bir jestle karşılık verin.

Süre dolduğunda bırakın.

Geri çekilin.

Devam etmek isteyenler için:

Eylem #2

İki gözünüzü de kapatın.
Tam önünüzde, çocukluğunuz var.
İki gözünüzün önüne ellerinizi dürbün gibi koyun, gözleriniz kapalı.

Çocukluk dünyasını seyre dalın.
Bu dünyadan bir imge seçin.

Yazın.
Çizin.
Ya da bir sesle, bir jestle karşılık verin.

İstediğiniz zaman bırakın.

Geri çekilin.

Poetika Journal Protokolü

Poetika’ya www.sepinsinanlioglu.com adresinden ulaşıyorsunuz diye belki farkında değilsiniz, burası Substack platformunda işliyor. Substack alternatif bir sosyal medya mecrası ve hesap açmak ücretsiz, alışageldiğimiz sosyal medya hesapları gibi düşünün.

Yazılarınızı Poetika Journal’da yayımlayabilmem için öncelikle Substack’te hesap açmanız gerekiyor: www.substack.com

Poetika Journal için yazınızı Substack hesabınızda, “Poetika Journal: Minutiae” başlığı altında paylaşın. Artık bir Poetika Journal yazarısınız.

Yazınızın link’ini bu gönderinin altına yorum olarak bırakın, bunu yaptığınızda yazınızın Poetika Journal’da yayımlanmasına rıza vermiş oluyorsunuz.

Haydi başlayın!

Geçen pazarki Poetika Yazı Kulübü buluşmasında, Paul Shepard’ın Coming Home to the Pleistocene adlı kitabından ve bu kitaptaki “Pleistosen Paradigmasının Boyutları” listesinden bahsetmiştim. Liste, Burcu Çelebi’nin Türkçe çevirisi ve İngilizce orijinalleri ile aşağıda.

Pleistosen Paradigması listesindeki maddelerin güncel/modern/kapitalist düzendeki karşılığını bulmak bayağı eğlenceli bir oyun, hatta bir sonraki buluşmada isteyenlerle deneriz.

Mesela benim için yazı/yazmak = 66. & 59. maddeler.

Çok sevgiler herkese,

Sepin

İnsanlığımızın en yetkin ifadelerinin medeniyet tarafından icat edilmediğini, aksine onu önceleyen kültürlerce üretildiğini tam anlamıyla kavradığımızda; doğal dünyanın yalnızca bir kısıtlar dizisi değil, hayallerimizi daha bütünlüklü biçimde gerçekleştirebileceğimiz bağlamsal çerçeveler sunduğunu fark ettiğimizde; kendi inşa ettiğimiz karşıtlıklar arasında uzun süredir ertelenmiş bir uzlaşmaya doğru ilerlemiş olacağız.

"When we grasp fully that the best expressions of our humanity were not invented by civilization but by cultures that preceded it, that the natural world is not only a set of constraints but of contexts within which we can more fully realize our dreams, we will be on the way to a long overdue reconciliation between opposites which are of our own making."

PLEİSTOSEN [1] PARADİGMASININ BOYUTLARI

1. Shepard, P. (1998). Coming Home to the Pleistocene. Washington: Island Press, pp. 171-172.

   ---

   Ontogenetik [2]

   ---

   1. Yaşam döngüsünün tamamındaki aşamaların resmen tanınması

   2. Bağlanma ve ayrılmanın gelişen dinamikleri

   3. 18 aydan itibaren emekleme özgürlüğü

   4. Zengin dokulardan oluşan oyun alanı

   5. “Sembolik” yaştan önce okuma yok (yaklaşık 12 yaş)

   6. Vahşi öldürme sahnelerine her yaşta erişim

   7. Doğum, çiftleşme, ölüm sahnelerine her yaşta erişim

   8. Az miktarda oyuncak

   9. Zengin tür taksonomisine konuşma yoluyla erken erişim

   10. Hayat aşamalarına geçişlerin resmî kutlaması (inisiyasyon [3] gibi)

   11. Zengin hayvan taklit oyunları ve diğer içe atım [4] süreçleri

   12. Akran olmayanlarla grup oyunları

   13. Doğum ve yenidoğan için “yumuşak” ortam

   14. Mitolojiyle bağlantılı olarak adlandırılmış yerlere erişim

   15. Geniş aile veya yoğun sosyal kültür

   16. Uzun emzirme süresi

   17. Yaşayan dünyanın içsel tahmini olarak oyun

   18. Az depolama, birikim veya tedarik

   19. “İş” çeşitliliği

   20. El yapımı aletler ve diğer objeler

   21. Monokültür [5] yok

   22. Ailenin bağımsız geçimi ve buna ek olarak göreneksel paylaşım

   23. Ekotipe [6] dayalı ekonomi – bir yere göre ayarlanmış

   24. Mutlak “ayni hak” [7] esasına dayalı bir arazi sahipliği yok

   25. Mutlak bölgecilik (bir hayvanın yaşadığı yeri koruma davranışı) çok az

   26. Fosil yakıt kullanımı yok

   27. Asgari düzeyde ev işi

   28. Domestik bitki ya da hayvan yok

   ---

   Sosyal

   ---

   29. Sergilenen erdemliliğe dayalı prestij

   30. Kalıtımsal mevki çok az ya da yok

   31. Kabilenin genetik/evliliğe dayalı/dile dayalı büyüklüğü 500-3000 kişi

   32. Klan ve diğer üyelikler yaşa oranla artan nüfuza sahip

   33. Yabancılara maruz kalma sınırlı

   34. Grup dışından olanlara karşı misafirperverlik

   35. Teyze/hala ve amca/dayı-işlevsel roller

   36. Üreme dönemi sonrası danışmanlık işlevleri-büyükanne ve büyükbaba gibi

   37. Ateş başı çemberi: 10 yetişkin (bütünün konseyi)

   38. Ara sıra daha büyük çapta toplanmalar

   39. Nesilsel bilgi havuzuna dayalı anımsatıcılar önemli

   40. Katılımcı veya otoriter siyasete karşı temsilî

   41. Bölgesel cinsiyet ve yaş işlevleri

   42. Logosa[8] dair ekolojiye dayalı totem benzeri düşünüş

   43. Dinamik, koşullara bağlı olarak ortaya çıkan, dağılımlı liderlik

   44. Ademimerkeziyetçi güç

   45. Kabileler arası gerilimi azaltma ayinleri (atışma, barış çubuğu)

   46. Sosyal hiyerarşiden ziyade kozmoloji odaklı ritüeller

   ---

   Diğer

   ---

   47. Periyodik hareketlilik, yerleşik düzen yok

   48. Tüm yaşam formlarında ruh anlayışı kavramı, doğaüstülük

   49. Anlatının merkezîliği, rutin hatırlama ve hikâye

   50. Omnivor beslenme (hem etle hem otla)

   51. Ender tür demografisi

   52. Sanat kozmolojiye tabi

   53. İzleyici odaklı olmaktan ziyade katılımcı müzik

   54. Duyusal bilime karşı (“somutun bilimi”) soyut bilim

   55. Et yemenin sosyal ve kozmolojik işlevinin kutlanması

   56. Bitkisel maddelerin özel etkilerinin dini düzenlemesi

   57. Kapsamlı yayan seyahat

   58. Sadece organik ilaç

   59. Rüya tecrübesine dair düzenli diyalog

   60. “Oyun” yaklaşımı – rakipten nefret etmek yerine rakibi sevmek

   61. Dikkatli dinleme, ses ortamına dikkat

   62. Koşmak

   63. Akrabalığa ve ataların mevcudiyetine dikkat

   64. Günlük döngüye ve mevsimselliğe uyumlanmak

   65. Fetüsteki genetik anomaliye radikal müdahale yok

   66. Yabana, el değmemiş doğaya, tek başınalığa anında erişim

   67. Doğrusal olmayan zaman ve mekân – tarih yok, ilerleme/gelişme ya da kader yok

   68. Kutsal tören (kurban değil)

   69. Kabiliyetin resmen tanınması

   70. Avcılığa ve toplayıcılığa katılım

   71. Gelip gitmek, beceri seçmek, evlenmek ya da evlenmemek konusunda özgürlük

   ---

   [1] Genellikle halk dilinde Buz Devri olarak adlandırılan, yaklaşık 2.580.000 ila 11.700 yıl önce süren jeolojik dönemdir. Dünyanın en son tekrarlanan buzullaşma dönemi. Pleistosen’in sonu, son buzul döneminin sonuna ve arkeolojide kullanılan Paleolitik çağın sonuna karşılık gelir. (Vikipedi)

   [2] Bir organizmanın ömür süresi ile ilgili. Ontojenez ile ilgili (ontojenez: Canlının, döllenmeyi takiben türe özgü yapı ve biçim alıncaya kadarki gelişme ve büyümesi.

   [3] Süluk ya da kılavuzluk kimi ansiklopedilerde bireyin spiritüel gelişimi için, ‘spiritüel tesir’i alıp aktarabilen bir üstadın sert ve sürekli kontrolü altında, bir düzen ve disiplin içinde, sınavlara dayalı tarzda, metotlu olarak eğitimi şeklinde tanımlanmaktadır. İnisiyasyon sözcüğünün kökeni, Latincede “bir yere girme, iştirak etme, kabul edilme, başlama” anlamındaki “initium” sözcüğüdür. Osmanlı tarikat geleneğinde bulunan “süluk” kelimesi de, “iplik, sıra, dizi, yol, meslek, tutulan yol” anlamlarındaki Arapça “silk” sözcüğünden gelmektedir. (Vikipedi)

   [4] Psikoanalitik kuramda, içeatım, bir dış nesnenin özelliklerinin içsel nesne ya da zihinsel temsil olarak psişeye içselleştirilmesini içerir.

   [5] Belirli bir bitkinin, bir bölgede yaygın olarak yıllarca yetiştirilmesi.

   [6] (Yun. oikos: ev; typos: örnek) Ekolojik izolâsyon sonucu bir türün farklı popülasyonlarının farklı evrimsel etkiler altında farklılaşması sonucu oluşan ırkları. Ekolojik ırk. (kelimeler.gen.tr)

   [7] Taşınır veya taşınmaz üzerinde doğrudan doğruya egemenlik yetkisi veren ve herkese karşı ileri sürülebilen haklar. (TDK sözlüğü)

   [8] Logos, eski Yunancadaki legein sözcüğünden türetilmiştir. Sözcüğü Grekçede felsefi bir kavramı belirtmek üzere ilk kez kullanan Efesli filozof Herakleitos, terimi, her şeyi yöneten değişmez yasa (logos) ya da yasalar (logoi), evreni düzenli bir bütün olarak kuran ve hareket ettiren, evrenin düzenini sağlayan evrensel yasalar, evrenin temeli olan evrensel zorunluluk olarak ifade eder. (Vikipedi)

   ---

   ASPECTS OF A PLEISTOCENE PARADIGM

   ---

   Ontogenetic

   ---

   1. Formal recognition of stages in the whole life cycle

   2. The progressive dynamics of bonding and separation

   3. Earth-crawling freedom by 18 months

   4. Rich textures play space

   5. No reading prior to “symbolic” age (about 12 years)

   6. All-age access to butchering scenes

   7. All-age access to birth, copulation, death scenes

   8. Few toys

   9. Early access via speech to rich species taxonomy

   10. Formal celebration of life-stages passages such as initiation

   11. Rich animal-mimic play and other introjective processes

   12. Non-peer group play

   13. Parturition and neonate “soft” environment

   14. Access to named places in connection with mythology

   15. Extended family or dense social culture

   16. Extended lactation

   17. Play as the internal prediction of the living world

   18. Little storage, accumulation, or provision

   19. Diversity of “work”

   20. Handmade tools and other objects

   21. No monoculture

   22. Independent family subsistence plus customary sharing

   23. Ecotypic economy – keyed to place

   24. No landownership in the sense of “fee simple”

   25. Little absolute territoriality

   26. No fossil fuel use

   27. Minimal housekeeping

   28. No domestic plants or animals

   ---

   Social

   ---

   29. Prestige based on demonstrated integrity

   30. Little or no heritable rank

   31. Size of genetic/marriage/linguistic group of tribes 500-3000

   32. Clan and other membership giving progressive identity with age

   33. Limited exposure to strangers

   34. Hospitality to outsiders

   35. Functional roles of aunts and uncles

   36. Postreproductive advisory functions such as grandparental roles

   37. Size of fire circle group: 10 adults (council of the whole)

   38. Occasional larger congregations

   39. Emphasis on mnemonics with its generational repository

   40. Participant politics vs. representational or authoritarian

   41. Vernacular gender and age functions

   42. Totemic analogical thought of eco-predicated logos

   43. Dynamic, emergent, and dispersed leadership

   44. Decentralized power

   45. Intertribal tension-reduction rites (song duels, peacepipe)

   46. Cosmologically rather than sociohierarchically focused ritual

   ---

   Other

   ---

   47. Periodic mobility, no sedentism

   48. Conceptual notion of spirit in all life, numinous otherness

   49. Centrality of narrative, routine recall, and story

   50. Dietary omnivory

   51. Rare-species demography

   52. Subordination of art to cosmology

   53. Participatory rather than audience-focused music

   54. Sensual science (“science of the concrete”) vs. intangible science

   55. Celebration of social and cosmological function of meat eating

   56. Religious regulation of the special effects of plant substances

   57. Extensive foot travel

   58. Only organic medicine

   59. Regular dialogue on dream experience

   60. The “game” approach – to love, not hate, the opponent

   61. Attention to listening to the sound environment as voice

   62. Running

   63. Attention to kinship and the “presence” of ancestors

   64. Attunement to the daily cycle and seasonality

   65. No radical intervention of fetal genetic malformation

   66. Immediate access to the wild, wilderness, solitude

   67. Nonlinear time and space – no history, progress, or destiny

   68. Sacramental (not sacrificial) trophism

   69. Formal recognition of a gifted subsistence

   70. Participation in hunting and gathering

   71. Freedom – to come and go, to choose skills, to marry or not, etc.

   ---

Read more